งมานานแค่ไหน เขาได้ฆ่าวิญญาณมานับไม่ถ้วนและถึงกับพบวิญญาณเซียนจักรพรรดิจำนวนหนึ่งแต่พวกมันก็ยังถูกเขาฆ่าได้หมด
เจี้ยนเฉินมาถึงบางเขตที่มีบ้านของจักรพรรดิอมตะหลงเหลืออยู่ แม้ว่าพวกมันจะคงอยู่มาหลายปีแต่เลือดนั้นยังไม่แห้งเหือดไป แม้ว่าด้วยพลังของเจี้ยนเฉิน ตอนนี้แต่เขาก็ยังรู้สึกตะลึงจากความอาฆาตที่ยังแฝงอยู่ เขาไม่อาจจะเข้าใกล้พวกมันได้เลยแม้แต่น้อย
ตอนนั้นมิติตรงหน้าเจี้ยนเฉินได้เปิดออก หมอกที่บดบังได้หายไปและเขาก็ได้มาถึงโลกที่สดใส ดูเหมือนว่าเขาจะได้เข้ามายังอีกโลกที่ต่างกันโดยสิ้นเชิง
หมอกในทะเลแห่งความสิ้นหวังยิ่งบางลงเท่าไหร่ก็ยิ่งอันตรายมากขึ้นเท่านั้น เขตที่เจี้ยนเฉินยืนอยู่นั้นไม่ได้มีหมอกเลยแม้แต่น้อยในรัศมีหลายสิบเมตร
แต่เจี้ยนเฉินดีใจขึ้นมาเมื่อเห็นเขตนี้ ตาของเขาเป็นประกายขึ้นมาทันทีเพราะเขาเคยมาที่นี่มาก่อน ที่นี่คือที่ที่มีหมู่ตึกอนัตตา
“ในที่สุดข้าก็พบมัน” เจี้ยนเฉินพึมพำ การหาที่แบบนี้เจอในทะเลแห่งความสิ้นหวังนั้นเป็นเรื่องที่ยากอย่างมาก
