พรรดิที่ชั่วร้าย ! ” เจี้ยนเฉินตาเป็นประกาย เขามองไปยังตานั้นด้วยความสนใจ นี่เป็นครั้งแกรที่เขาได้พบกับวิณณาณเซียนจักรพรรดิหลังจากที่เข้ามาในทะเลแห่งความสิ้นหวัง เขาเห็นร่างที่อัดแน่นไปด้วยวิญญาณที่ชั่วร้ายด้วย
วิญญาณนี้ชัดเจนแล้วว่าไม่เหมือนกับที่เขาได้พบมากับยาดริม มันไม่ได้ลังเลตอนที่มันเห็นเจี้ยนเฉิน มันได้คำรามใส่เขาทันที
การเดินหน้าของเจี้ยนเฉินไม่ได้ช้า เขาได้ใช้สองนิ้วเป็นกระบี่และปราณกระบี่ที่ยาวกว่าหนึ่งเมตรก็อัดแน่นขึ้นมา มันส่องประกายออกมาและปราณกระบี่ก็ได้แผ่ไปรอบ ๆ สุดท้ายหมอกรอบ ๆ ก็บางเบาลง
เจี้ยนเฉินฟันไปที่วิญญาณที่พุ่งเข้ามาหาเขาด้วยปราณกระบี่ จิตนั้นได้กรีดร้องออกมาตอนที่โดนโจมตีก่อนจะโดนผ่าเป็นสองส่วน เห็นได้ชัดว่าปราณกระบี่ได้สร้างความเสียหายให้กับมันอย่างมาก ร่างที่อัดแน่นจากหมอกได้เริ่มบางลงอย่างมาก
ตอนที่เจี้ยนเฉินฟันออกไปครั้งที่สอง วิญญาณนั้นก็สลายไปหลังจากที่กรีดร้องออกมาอีกครั้ง มันได้สลายกลายเป็นหมอกไป
เจี้ยนเฉินเดินหน้าต่ออย่างไร้จุดหมาย เขาไม่รู้ทิศทาง เขาได้พบกับมิติเคลื่อนย้ายและหลีกเลี่ยงมันได้ส่วนมากเพื่อกันไม่ให้ตัวเองถูกส่งออกไป
แต่บางครั้งเขาก็ไม่อาจจะหลบเลี่ยงได้และถูกส่งไปยังพื้นที่สุ่ม ๆ ในทะเลแห่งความสิ้นหวัง
มันไม่มีกลางวันกลางคืนในทะเลแห่งความสิ้นหวัง ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้เลยที่จะรับรู้ได้ว่าเวลาผ่านไปเท่าใด เจี้ยนเฉินไม่รู้ว่าเขาเดินทา
