วหลิง
ทันทีที่เสี่ยวหลิงหลุดออกมา นางก็พุ่งเข้าหาเจี้ยนเฉินและร้องไห้ออกมา สภาพของนางน่าสงสาร เสี่ยวหลิงไม่เคยเจอเรื่องแบบนี้มาก่อน ดังนั้นนางจึงกลัวเนื่องจากนางยังเป็นเด็กอยู่
เทพเจ้าแห่งท้องทะเล, เถี่ยต้า, หยางลี่, กุยไฮ่ยี่เต่า และ เฟิงเซียวเทียน ต่างก็มองดู เจี้ยนเฉิน เงียบๆ เขาได้อุ้มขั้นย้อนกลับที่ร้องไห้อยู่ สายตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกมากมายก่อนจะพากันแอบถอนหายใจ
เจี้ยนเฉินปลอบเสี่ยวหลิง พร้อมกับตรวจสอบแผ่นอาคมสีครามในมือ มันมีขนาดเท่ากับมือและทำจากวัสดุที่เขาไม่รู้จัก แผนภาพ 8 เหลี่ยมสลักบนแผ่นกลแบนรวมถึงพลังงานอันลึกลับและโบราณที่ไหลผ่านพร้อมกับส่องแสงสีครามจาง ๆ ออกมา
“แผ่นอาคมนี้เป็นสมบัติที่สามารถกักตัวขั้นย้อนกลับได้และทนการโจมตีจากเราได้หลายวันก่อนจะหมดพลังงาน อย่างน้อย ๆ ข้าก็ไม่เคยได้ยินถึงสมบัติแบบนี้ในทวีปเทียนหยุนตลอดหลายปีมานี้” เจี้ยนเฉินพึมพำ อยู่ ๆ เขาก็เหมือนกับพบบางอย่าง สายตาของเขาหรี่ลงก่อนจะถอนหายใจด้วยความแปลกใจ “จานนี้ดูดซับพลังงานของโลกได้เองเพื่อทดแทนพลังงานที่มันหมดไปเพราะเรา มัน….”
ตาของเจี้ยนเฉินเป็นประกายขึ้นมา เขามองไปที่แผ่นอาคมด้วยสายตาแปลก ๆ
“หากเราใช้เจ้าแผ่นนี้ได้ ครั้งหน้าที่โลกอื่นโจมตีเรา เราก็สามารกจัดการหนึ่งในขั้นย้อนกลับคนหนึ่งได้ มันจะทำให้พลังของพวกนั้นลดลง” หยางลี่ส่ายหน้าและถอนหายใจออกมา ใบหน้าของเขาแสดงความเสียดาย เขาเข้า
