พูดขึ้นมา “หากเจ้าต้องการปิดการทำงานของมัน เจ้าต้องใช้ทักษะลับในการควบคุมมันแต่เราไม่มีทักษะนั้น ผลก็คือเป็นไปไม่ได้ที่จะช่วยเสี่ยวหลิงได้ทันที อย่างไรก็ตามแผ่นอาคมหรือสมบัตินี้ต้องใช้พลังงานในการรักษาการทำงานของมัน หากไม่มีพลังงานพวกมันก็ไม่อาจจะทำงานได้ ผลก็คือวิธีเดียวที่เราจะใช้มันได้คือการโจมตีแผ่นอาคมนี่อย่างต่อเนื่องและทำให้มันหมดพลังไป ”
ตาของเจี้ยนเฉินเป็นประกายขึ้นมาและพูดขึ้น “หากเป็นเช่นนั้น งั้นมาลงมือและช่วยเสี่ยวหลิงให้เร็วที่สุด เผื่อว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นหากเราล่าช้า”
เจี้ยนเฉิน, เสี่ยวจิน, เถี่ยต้า, เทพเจ้าแห่งท้องทะเล, หยางลี่, กุยไฮ่ยี่เต่า และเฟิงเซียวเทียน ต่างก็ไปอยู่ด้านหลัง พวกเขาได้ย้าย เสี่ยวหลิง มายังมิติด้านนอกก่อนจะเริ่มโจมตีที่แผ่นอาคมด้วยพลังทั้งหมดที่มี
เซียนจักรพรรดิที่มาพร้อมกับ เฟิงเซียวเทียน, หยางหลี่ และ กุยไฮ่ยี่เต่า มีหน้าที่รับผิดชอบในการคุ้มกันอุโมงค์เผื่อว่าจะเกิดเรื่องอื่นขึ้น
ในโลกแห่งเซียนที่ถูกทอดทิ้ง ดวงอาทิตย์สีแดงห้อยตัวอยู่ในฟากฟ้า มันเปล่งแสสีแดงชั่วร้ายย้อมโลกทั้งใบเป็นสีแดง โลกนี้เหมือนกับราวกับเมืองผี
ที่ด้านบนของภูเขาโลกใจกลางของโลกภายนอก จิตวิญญาณราชันย์ยืนอยู่พร้อมกับกระบี่ดำที่หลัง ร่างของเขามั่นคงราวกับภูเขา ตอนที่เขายืนอยู่ที่นั่น เขาดูเหมือนเขายืนค้ำฟ้าเอาไว้แบกค้ำโลก เขาทำให้คนรู้สึกว่าเขานั้นไม่อาจจะหวั่นไหวหรือเอาชนะได้
