ออกไปด้านหน้า ในพริบตาพลังที่มองไม่เห็นนั้นก็อัดเข้ากับม่านพลังอย่างแรง แต่เจี้ยนเฉินก็ต้องแปลกใจ พลังวิญญาณนักรบนั้นผ่านทะลุม่านพลังเข้าไปทันทีที่สัมผัส มันเหมือนกับม้าป่าที่พุ่งเข้าหาเฮายู่ที่นั่งอยู่บนบัลลังก์ ม่านพลังที่นางเพิ่งจะสร้างไม่อาจจะหยุดมันได้ มันเหมือนว่าม่านพลังนั้นไม่เคยมีตัวตนอยู่เลย
“ข่าวลือเป็นจริง พลังวิญญาณนักรบนั้นยากที่จะหยุดและวิธีทั่วไปก็ไร้ประโยชน์ที่จะใช้ต่อต้านมัน” เฮายู่พึมพำ นางยังคงนั่งอยู่บนบัลลังก์ ไม่นานนางก็กางแขนออก แล้วดวงจันทร์ด้านหลังก็สดใสขึ้นกว่าเดิม มันเปล่งแสงจันทร์ที่ทรงพลังออกมาครอบคลุมเขนรัศมีกว่า 20 เมตรเอาไว้
เขตนั้นกลายเป็นอาณาเขตที่แยกออกมา โลกของตัวมันเอง กฎที่แยกออกมาดูเหมือนว่าจะคงอยู่ในอาณาเขตนี้
พลังวิญญาณนักรบของเจี้ยนเฉินผ่านม่านพลังแสงจันทร์ไปและอัดเข้ากับอาณาเขตของเฮายู่ มันทำให้อาณาเขตสั่นไหวอย่างแรง กฎด้านในเริ่มปั่นป่วน มันเหมือนว่าจะถล่มลง
เฮายู่หรี่ตาลง ต่อมาพลังแสงจันทร์จากดวงจันทร์ด้านหลังก็แข็งแกร่งขึ้นทะลักเข้ามาในอาณาเขตเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับมันที่เกือบจะถล่มลงไป อาณาเขตนั้นเริ่มคงที่และหยุดพลังวิญญาณนักรบเอาไว้
เมื่อเห็นว่าพลังวิญญาณนักรบนั้นหยุดลงและไม่อาจจะทำให้พลังแสงจันทร์สั่นไหวได้ ตาของเจี้ยนเฉินก็หรี่ลงทันที ในเวลาเดียวกันเขาก็ลดการป้องกันลง เขาไม่ต้องกังวลเรื่องพลังวิญญาณนักรบจะทำให้เฮายู่บาดเจ็บ