ด้ชัดในน้ำเสียงของเขา
เจี้ยนเฉินพูดหลังจากครุ่นคิดสักครู่ว่า “ข้ามีสมบัติสวรรค์อันยิ่งใหญ่ที่ใช้รักษาวิญญาณอยู่ มันสามารถช่วยวิญญาณด้วยวิธีมหัศจรรย์ ข้าจะทดลองและดูว่านางจะตื่นขึ้นมาหรือไม่ ? ” การได้รับบาดเจ็บจากวิญญาณเป็นเรื่องที่ยากที่สุดในการจัดการ แม้แต่เจี้ยนเฉินก็ไม่มีวิธีการมากมายที่จะจัดการกับพวกมัน สิ่งที่เขาทำได้คือใช้สมบัติสวรรค์ที่มีเป้าหมายในการรักษาอาการบาดเจ็บให้กับวิญญาณ
เจี้ยนเฉินหยิบไผ่จิตวิญญาณม่วงออกมาจากโลกจิ๋วหยานหวง และกลั่นหยดน้ำสีม่วง กลิ่นหอมที่เป็นเอกลักษณ์ลอยเข้ามาในกระท่อมทันที จากลมหายใจเพียงครั้งเดียว เฮาหวู่รู้สึกว่าจิตใจของเขาปลอดโปร่งและเป็นอิสระ ราวกับว่าจิตวิญญาณของเขาควบรวมได้มากขึ้น
เฮาหวู่ตกใจมาก เขาจ้องเขม็งไปที่หยดน้ำและหายใจติดขัด เขารู้อย่างแน่นอนว่านี่เป็นสมบัติสวรรค์อันยอดเยี่ยมสำหรับการบำบัดวิญญาณ เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกมั่นใจมากขึ้นว่าซาร์ไคหยุนจะตื่นขึ้นอีกครั้ง
เจี้ยนเฉินหยดหยดน้ำลงบนหน้าผากของซาร์ไคหยุน ทันทีที่มันจะได้เข้ามาเชื่อมต่อกับนาง มันละลายเงียบหายไปและซึมซาบเข้าสู่จิตวิญญาณของซาร์ไคหยุน
ในไม่ช้าสีหน้าของซาร์ไคหยุนก็เปลี่ยนไป ความเศร้าที่เหลืออยู่บนใบหน้าของนางค่อย ๆ หายไปก่อนที่จะถูกแทนที่ด้วยความสงบสุข เหมือนเจ้าหญิงนิทรา นางนอนหลับตาเงียบ ๆ
เจี้ยนเฉินและเฮาหวู่ยืนอยู่หน้าเตียงขณะที่พวกเขาจ้องมองนาง การใช้ไผ่จิตวิญญาณม่วง
