หานเสียวเสี่ยวขมวดคิ้ว เธอคิดว่าเฝ่ยไป๋ลู่ไม่เต็มใจ ความประทับที่มีต่ออีกฝ่ายจึงลดลงไปอีก
สี่ตระกูลใหญ่แห่งเมืองเจียง จัดตามอันดับความแข็งแกร่ง ได้แก่ ตระกูลหาน จิน เฝิง และเหลียง
ตอนนี้ ผู้คนจำนวนมากที่อยู่ด้านล่างแท่นไม่กล้าพูดอะไรเพราะแรงกดดันของจิ้งจอกเก้าหาง
ส่วนบนแท่นสูง เมื่อหัวหน้าตระกูลจินที่ชมดูการแสดงอยู่เป็นเวลานานแล้วเห็นบรรยากาศตึงเครียดระหว่างหานคังผิงและประธานหร่าน เขาลูบเคราพร้อมกับลุกขึ้นยืนเพื่อเปลี่ยนบรรยากาศ “การขอรางวัลที่มอบให้แล้วคืนมา เป็นพฤติกรรมที่ทำให้ปรมาจารย์เมืองเจียงมีแต่เสีย ไม่สมควร ไม่สมควร”
“ส่วนกฎบางข้อของการแข่งขันปรมาจารย์ลัทธิเต๋าจำเป็นต้องแก้ไขหรือไม่นั้น ทำไมพวกเราไม่ลงคะแนนโหวตกันล่ะ แล้วค่อยใช้คะแนนโหวตมาพิจารณาว่าสหายน้อยเฝ่ยมีสิทธิ์ได้รับรางวัลหรือไม่” ในดวงตาของเขาฉายแสงแวววาว แต่เจ้าตัวก็ระงับไว้อย่างรวดเร็ว เขามองไปทางทุกคนพร้อมรอยยิ้มกริ่ม
“ได้ และวัดเต๋าเทียนฮั่นควรมีหนึ่งเสียง” จิ้งจอกเก้าหางเป็นคนแรกที่ตอบ เจ้าอาวาสวัดเต๋าเทียนฮั่นปาดเหงื่อเย็นออกจากหน้าผาก ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมจิ้งจอกเก้าหางผู้ยิ่งใหญ่ต้องการเข้ามายุ่งในเรื่องนี้ แต่เขาก็เชื่อฟังและไม่พูดอะไรมาก
หัวหน้าตระกูลจินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ในใจรู้ดีว่าการแย่งชิงอาวุธศักดิ์สิทธิ์ของผู้อื่นไม่ถูกต้อง จิ้งจอกเก้าหางผู้ซื่อตรงจะต้องอยู่ฝ่ายเฝ่ยไป๋ลู่แน่ แต่เสียงเดียวไม่อาจกร
