่าจะรับรองความปลอดภัยให้เธอได้ แต่กลับไม่อธิบายให้ชัดเจนถึงความเป็นเจ้าของตราประทับหยิน เรื่องเสร็จงานฆ่าโคถึก เสร็จศึกฆ่าขุนพล*[1] ใครจะรู้ล่ะว่าจะไม่เกิดขึ้น?’
ประธานหร่านแสดงความเมตตาต่อเธอ แต่สมาพันธ์ไม่ใช่สถานที่ที่ดีเสมอไป ผู้คนจำนวนมากที่ต้องการโจมตีเธอเมื่อครู่นี้ก็มาจากสมาพันธ์
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงตระกูลหานเลย ส่วนอีกสองตระกูลเธอก็ไม่เคยพูดคุยติดต่อ ถ้าลงคะแนน เธอต้องถูกเอาเปรียบแน่
คนดีถูกรังแกได้ง่าย งั้นก็สู้จนกว่าพวกเขาจะยอมจำนนแล้วกัน?
เฝ่ยไป๋ลู่กำลังคิดมาตรการตอบโต้ ทันใดนั้นก็เห็นจิ้งจอกเก้าหางขยิบตาให้ตน ตามด้วยเสียงที่ชัดเจนของเขาดังขึ้นในใจของเธอ “นายท่าน สมุดอักษรเหลียง!”
ไม่มีสิ่งใดในวัดเต๋าที่จะหลบหนีการควบคุมของจิ้งจอกเก้าหางได้ เขาฟังการสนทนาของเฝ่ยไป๋ลู่และเหมียวจื่ออั๋งแล้ว บัดนี้ได้เวลาเหมาะสมที่จะเตือนเฝ่ยไป๋ลู่
เฝ่ยไป๋ลู่ตื่นรู้อย่างฉับพลัน ดวงตาส่องสว่าง
ใช่แล้ว เธอยังมีสมุดอักษรเหลียงนี่นา!
เหมียงจื่ออั๋งบอกว่าคนที่ถือสมุดนี้ สามารถทำให้สมาพันธ์ปรมาจารย์ลัทธิเต๋ารับปากกับตนเองได้อย่างไม่มีเงื่อนไขใช่ไหมนะ? ถ้าอย่างนั้นพอดีเลย วันนี้มาดูกันว่าข่าวลือเป็นเรื่องจริงหรือหยอกเล่น!
เมื่อเห็นว่าทุกคนยังรอคำตอบของเธอ เฝ่ยไป๋ลู่ก็หยิบสมุดอักษรเหลียงออกมาจากกระเป๋า หันมองไปทางประธานหร่าน แล้วพูดด้วยน้ำเสียงสงบนิ่ง “ผู้อาวุโสเหลียงชื่อเคยกล่าวว่า ด้วยสมุดอักษรเหลีย
