อวิ๋นโส่วจู่รับเงินด้วยความยินดี กำลังจะเอ่ยปากพูดอะไรบางอย่าง แต่ผู้ดูแลจางไม่รอให้เขาพูด รีบพูดขึ้นก่อนว่า “นี่เป็นเงินมัดจำสิบตำลึงเงินที่ให้เจ้า หลังจากเรื่องสำเร็จ ข้าจะให้เจ้าอีกเก้าสิบตำลึงเงิน รวมเป็นหนึ่งร้อยตำลึงเงิน!”
เมื่อได้ยินดังนั้น อวิ๋นโส่วจู่ก็ไม่พูดพล่ามอีก “ตกลง เช่นนั้นท่านต้องการให้ข้าไปตีกลองร้องทุกข์เมื่อใด?”
ผู้ดูแลจางตอบ “ไม่ต้องไปตีกลองร้องทุกข์ เจ้าแค่แอบเอาสิ่งนี้ไปซ่อนไว้ที่บ้านของอวิ๋นโส่วจง ไม่ว่าจะเป็นที่ใดก็ตาม คอกหมู คอกวัว หรือที่อื่นๆ ก็ได้” กล่าวจบเขาก็หยิบกล่องไม้ใบหนึ่งออกมาจากอกเสื้อ แล้วยื่นให้อวิ๋นโส่วจู่
อวิ๋นโส่วจู่เปิดกล่องดู ข้างในเป็นตราประทับหินเลือดไก่ [1] ที่สลักเป็นรูปภูเขาและสายน้ำอันประณีตสวยงาม
“นี่เป็นของสำคัญ เป็นของที่ทำให้อวิ๋นโส่วจงไม่มีวันพลิกตัวกลับขึ้นมาได้ หากเรื่องนี้ลุกลามใหญ่โต เขาอาจถูกตัดสินโทษให้เนรเทศทั้งครอบครัว! เจ้าต้องซ่อนให้ดี แต่อย่าให้ตอนที่เจ้าหน้าที่ไปตรวจค้นแล้วหาไม่เจอเชียวล่ะ!”
เมื่อได้ยินว่าสามารถทำให้อวิ๋นโส่วจงไม่มีวันพลิกตัวขึ้นมาได้ และอาจทำให้พวกเขาถูกเนรเทศทั้งครอบครัว อวิ๋นโส่วจู่ก็ตื่นเต้นขึ้นมา เขาต้องเสียเปรียบเพราะอวิ๋นโส่วจงและอวิ๋นเจียวมามาก ในใจอยากจะฆ่าพวก
