ท่าน นี่เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั่วไป ไม่ใช่ว่าทุกคนสามารถดูดซับพลังงานทั้งหมดภายในลูกท้อ โดยปกติในโลกอมตะ ผู้ที่อ่อนแอกว่าจะมีผู้อาวุโสคอยเฝ้าดูพวกเขาอยู่เสมอเมื่อพวกเขากินลูกท้อ เพื่อให้ผู้อาวุโสสามารถใช้พลังสูงสุดเพื่อหยุดการรั่วไหลของพลังงานหรือใช้วิธีการพิเศษเพื่อผนึกพลังงานไว้ภายใน อย่างไรก็ตามท่านยังคงไม่มีความสามารถนั้นด้วยระดับความแข็งแกร่งในปัจจุบัน” ฉิงโซวบอกเขา
เจี้ยนเฉินยอมแพ้หลังจากฟังคำอธิบายของพวกเขา สิ่งที่เขาทำได้คือมองพลังงานล่องลอยออกมาจากผู้อาวุโสอย่างช่วยอะไรไม่ได้ เขาไม่สามารถหยุดมันได้เลย
เจี้ยนเฉินอยู่ที่นั่นประมาณหนึ่งเดือนและในที่สุดผู้อาวุโสก็ดูดซับพลังงานทั้งหมดที่พวกเขาสามารถทำได้จนเสร็จ ช่วงเวลาที่พวกเขาลืมตา พลังแห่งการมีอยู่อันยิ่งใหญ่ก็ส่องสว่างจากพวกเขาไหลทะลักออกมาเหมือนน้ำท่วม มันระเบิดห้องเป็นชิ้น ๆ ในเวลาเดียวทำให้มันพังลงมา ทั่วทั้งเผ่าได้รับผลกระทบอย่างมากจากรัศมีของพวกเขา
เจี้ยนเฉินวางดอกไม้และออกจากห้อง กลับสู่ระดับพื้นดินภายในพริบตา เขายืนกอดอก
ห้องลับที่เพิ่งเริ่มพังทลายลงมาสร้างคูน้ำลึกใกล้ ๆ
ผู้อาวุโสลบพลังแห่งการมีอยู่ของพวกเขาและวิ่งออกจากพื้นที่ พวกเขาทั้งหมดยืนอยู่ข้างหลังเจี้ยนเฉินด้วยความรู้สึกซาบซึ้ง พวกเขาดีใจมากเมื่อพวกเขารู้สึกถึงความแข็งแกร่งในปัจจุบันของพวกเขา พวกเขาคุกเข่าลงและร้องออกมา “เราขอบคุณผู้คุมกฎสำหรับของขวัญ ! ”
