ในช่วงเวลานี้มีคนในเผ่าบางคนรวมตัวกันอยู่รอบ ๆ พวกเขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่พวกเขาก็โค้งคำนับทันทีเมื่อเห็นเจี้ยนเฉินที่นั่น พวกเขาร้องอย่างสุภาพ “คารวะท่านผู้คุมกฎ ! ”
เจี้ยนเฉินแยกย้ายกลุ่มคนด้วยการโบกมือ เขาจ้องมองผู้อาวุโสทุกคนและยิ้มอย่างพอใจ เขาพูดว่า “ทำได้ดี พวกท่านไม่ทำให้ข้าผิดหวัง ความแข็งแกร่งของพวกท่านเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วและพวกท่านก็มาถึงระดับ 15ดาว และพวกท่านอีก 5 คนก็มาถึงระดับ 16 ดาว ทั่วทั้งอาณาจักรทะเลไม่มีเผ่าใดนอกเหนือไปจากศาลาโบราณทั้งสามแห่งที่มีเซียนราชามากกว่า 10 คน ตั้งแต่วันนี้ถึงแม้จะไม่มีข้า พวกท่านก็จะสามารถประคับประคองเผ่าได้”
ในขณะที่เขาพูด เขาก็มองไปที่ท้องฟ้าเหนือเขา อาณาจักรทะเลถูกห่อหุ้มด้วยม่านพลังขนาดใหญ่ซึ่งเป็นสาเหตุที่ไม่มีเมฆสีรุ้งปรากฏขึ้นเมื่อผู้อาวุโสทั้งหมดกลายเป็นเซียนราชา
ความตื่นเต้นของผู้อาวุโสค่อย ๆ จางหายไป พวกเขาพูดค่อนข้างเศร้าโศก “ผู้คุมกฎ เราปรารถนาให้ท่านมาเยี่ยมเราบ่อยครั้งในอนาคต พวกเราทุกคนจะคิดถึงท่าน”
เจี้ยนเฉินเหลือบไปรอบ ๆ กลุ่มที่จอแจและกล่าวว่า เผ่าเต่าเป็นกลุ่มที่ยืนอยู่ที่จุดสูงสุดของอาณาจักรทะเล ในที่สุดข้าก็ทำให้ความปรารถนาของผู้อาวุโสสูงสุดเป็นจริง ข้าจะมาเยี่ยมพวกท่านเป็นครั้งคราว แต่ข้าจะส่งมอบเผ่าให้พวกท่านต่อจากนี้ไป ลาก่อน ! ” เจี้ยนเฉินกระโดดขึ้นไปบนกระบี่จือหยิงและเปล่งประกายเป็นแสงจ้า
“เราขอลาผู้คุมกฎ
