ฟางซื่อจึงรู้ดีว่าการรับอวิ๋นฉี่เยว่เป็นศิษย์นั้น เป็นความตั้งใจของอาจารย์หม่าเอง ด้วยเหตุนี้ทั้งสองคนจึงรู้สึกโล่งใจและยินดีกับอวิ๋นฉี่เยว่ยิ่งนัก
เช้าวันรุ่งขึ้นอวิ๋นโส่วจงพาอวิ๋นฉี่เยว่กับอวิ๋นเจียว เดินทางไปยังสำนักศึกษาในตำบลพร้อมกับของขวัญ เนื่องจากเป็นวันหยุดเรียนของเหล่าบัณฑิต ฉีจวี่เหรินจึงไม่ได้อยู่ที่สำนักศึกษา แต่ไปเยี่ยมสหายของเขา
ในสำนักศึกษามีเพียงอาจารย์ท่านหนึ่งกับศิษย์อีกไม่กี่คนที่อยู่ขอคำชี้แนะ ซึ่งหนึ่งในนั้นก็คืออวิ๋นโส่วหลี่ เมื่ออวิ๋นโส่วหลี่เห็นอวิ๋นโส่วจงและอวิ๋นฉี่เยว่นำของขวัญมา สีหน้าเขาพลันบึ้งตึง
ในใจคิดว่าตนเองให้เกียรติอวิ๋นฉี่เยว่แล้ว แต่อีกฝ่ายกลับไม่รับ ตอนนี้กลับมาส่งของขวัญให้อาจารย์เอง! นี่เป็นการบอกชัดเจนว่าจะตัดขาดกับตระกูลอวิ๋นอย่างสิ้นเชิง!
อวิ๋นโส่วจงกับอวิ๋นฉี่เยว่กำลังพูดคุยกับอาจารย์ที่หน้าประตู บังเอิญอวิ๋นโส่วหลี่นั่งอยู่ข้างหน้าต่าง จึงแอบฟังบทสนทนาของพวกเขาด้วยความอยากรู้
“…ครั้งนี้อวิ๋นฉี่เยว่คงไม่ได้เข้าสอบแล้ว เนื่องจากที่บ้านมีธุระ หลังจากนี้อวิ๋นฉี่เยว่คงไม่ได้มาเรียนที่สำนักศึกษาเป็นการชั่วคราว ฝากท่านอาจารย์มอบของพวกนี้ให้ท่านอาจารย์ฉีด้วย อีกไม่นานข้ากับอวิ๋นฉี่เยว่จะไปคารวะท่านที่บ้าน เพื่อขอบคุณที่ท่านกรุณาสั่งสอนอวิ๋นฉี่เยว่เป
