บางอย่างอาจเกิดขึ้น
” เจ้ากำลังทำอะไรอยู่ ? เจ้าสามารถบอกได้ด้วยการมองมันเพียงครั้งเดียวว่ามันไม่ใช่หอคอยธรรมดางั้นเหรอ มันอาจจะอันตรายกว่าส่วนอื่น ๆ ที่เจ้าไปเจอก็ได้นะ” ยาดริมอดไม่ได้ที่จะเตือนเมื่อนางเห็นเจี้ยนเฉินกำลังเข้าไปในนั้น นี่เป็นเพราะว่ามันเป็นเขตที่ใหญ่ที่ไม่มีหมอก ซึ่งหมายความว่าอันตรายที่อยู่ที่นี่มันมากกว่าครั้งก่อน ๆ
“ท่านเจ้าศาลา พักลงที่นี่ก่อน ข้าจะไปที่นั่นเพื่อดูสักหน่อย” เจี้ยนเฉินพูดกับยาดริมเพราะว่าเขาเชื่อจิตวิญญาณกระบี่
ยาดริมมองเจี้ยนเฉินเดินเข้าไปจากที่ไกล ๆ นางกัดฟันและตามหลังไป แต่นางก็ระวังตัวเช่นกัน นางได้ตัดสินใจว่าจะใช้อาวุธเทพเจ้าแห่งท้องทะเลในทุกช่วงเวลา
ทันใดนั้นหอคอยอนัตตาก็เปล่งแสงออกมาเมื่อเจี้ยนเฉินอยู่ในระยะ 10 กว่ากิโลเมตร การสั่นสะเทือนที่น่ากลัวเริ่มขยายออกมาจากหอคอยนั้น ทำให้รอบ ๆสั่นสะเทือน
เจี้ยนเฉินและยาดริมต่างแสดงท่าทีที่แตกต่างกัน พวกเขารู้สึกกลัวจากการสั่นสะเทือนจนวิญญาณของเขาสั่นไปด้วย
“โอ้ ไม่นะ จิตวิญญาณวัตถุของหอคอยอนัตตายังไม่ได้กระจายหายไป ท่านอาจารย์ ถอยด่วนเลย ” เสียงของจิตวิญญาณกระบี่ดังออกมาจากหัวของเจี้ยนเฉินด้วยความกระวนกระวาย หลังจากนั้นจิตวิญญาณกระบี่ได้เงียบลงและซ่อนตัวเองเช่นกัน พวกมันได้รับบาดเจ็บสาหัสในตอนนี้และไม่มีพลังเหมือนก่อนหน้านี้ พวกมันไม่ได้เป็นศัตรูของจิตวิญญาณวัตถุในหอคอยนั้น
” ถอย ! ” เจี้ยนเฉินร้อ
