งออกมาก่อนที่จะถอยไปพร้อมกับยาดริมอย่างรวดเร็วที่สุดเท่าที่พวกเขาจะทำได้
หอคอยอนัตตาสั่นเบา ๆ ในขณะที่แสงนั้นได้สว่างขึ้นเรื่อย ๆ แรงสั่นสะเทีอนกระทบไปรอบ ๆ ทำให้มิติที่อยู่รอบ ๆ บิดเบือนอย่างร้ายแรงและหมอกในอากาศก็เริ่มปั่นป่วน
ในเวลาเดียวกัน รอยฟันที่อยู่ในหอคอยก็เริ่มเปล่งแสง ในตอนนั้น รอยฟันทั้งหมดดูเหมือนจะถูกกระตุ้น ทุก ๆ รอยฟันดูเหมือนจะแปลเปลี่ยนแสดงเป็นกระบี่โปร่งใสที่ทรงพลังที่หมุนรอบ ๆ หอคอย มันเริ่มยับยั้งโครงสร้าง
หอคอยอนัตตาไม่สามารถเอาชนะรอยฟันพวกนั้นได้ ดังนั้นแสงของมันจึงค่อย ๆ สลัวลง ท้ายที่สุดมันเงียบลงอีกครั้ง มันเงียบลงเหมือนกับหอคอยชำรุดธรรมดาทั่วไป
นิพพานอมตะเที่ยงแท้และผู้เชี่ยวชาญคนก่อนหน้าเป็นเทพกระบี่ที่ยิ่งใหญ่ทั้งสองของโลกอมตะ แต่ความสำเร็จของอมตะกระบี่นิพพานในวิถีของกระบี่ได้เกินไปกว่าผู้เชี่ยวชาญเก่าเรียบร้อยแล้ว รอยฟันพวกนั้นที่เขาทิ้งไว้บนหอคอยอนัตตาที่จริงแล้วเป็นผนึกและทุก ๆ รอยฟันก็ได้มาจากวิญญาณของมันเอง ” จือหยิง พูดขณะที่เขาสังเกตรอยฟันจากที่ไกล ๆ
“จิตวิญญาณวัตถุในหอคอยอนัตตายังไม่หายไป แต่มันได้รับบาดเจ็บสาหัสเหมือนกับเรา ในขณะเดียวกัน มันถูกยับยั้งโดยการผนึกของนิพพานอมตะเที่ยงแท้ ซึ่งป้องกันมันจากการฟื้นฟูของมัน นายท่าน ทันทีที่ท่านไปถึงขั้นที่ 7 ของร่างบรรพกาล ท่านถึงจะสามารถเข้าไปในหอคอยอนัตตานั้นได้ ” ฉิงโซวพูด
“ขั้นที่ 7 งั้นเหรอ ? ” เจี
