ิงพูด
เจี้ยนเฉินมองไปที่บอลประหลาดนั่นห่างจากเขา 10 กิโลเมตร จากนั้นเขาใช้ทั้งหมดที่เขามีเพื่อถอยหลังทีละก้าวพร้อมกับยาดริม ออกจากความกดดันนี้
โชคดีที่พลังอาฆาตเพียงก่อตัวมาจากอวัยวะของผู้เชี่ยวชาญสูงสุดและไม่ได้มีความสามารถในการโจมตี ในเวลาเดียวกัน เจี้ยนเฉินและยาดริมก็อยู่ห่างมาก ๆ ซึ่งเป็นเหตุผลที่ว่าพวกเขาสามารถทนกับแรงกดดันนั้นได้ แม้ว่ามันจะยากแต่พวกเขาก็ถอยออกมาได้อย่างปลอดภัย
พลังอาฆาตได้หายไปเมื่อบริเวณรอบ ๆ หมอกหนาขึ้นอีกครั้ง สิ่งที่พวกเขาไปเจอเมื่อกี้มันฝังตาฝังใจเขามาก
“นั่นมันอะไรกัน ? ข้ามีความรู้สึกว่าถ้าข้าเข้าไปใกล้มันจนเกินไป ข้าจะไม่สามารถออกไปได้” ยาดริมพูดด้วยความกลัว แสงสีแดงก่อนหน้านี้มันน่ากลัวยิ่งกว่าวิญญาณจักรพรรดิเสียอีก
เจี้ยนเฉินพยักหน้าและแกล้งทำเป็นไม่มีความเห็น
ยาดริมและเจี้ยนเฉินเริ่มเดินทางต่อ แต่พวกเขาเดินช้ากว่าเดิมมาก แม้ว่าพวกเขาจะเดินช้า แต่พวกเขาก็ยังคงไปเจอกับเขตหวงห้าม มันเป็นเหมือนกันทุกเขต ทุกเขตมีผู้เชี่ยวชาญสูงสุดที่แผ่พลังอาฆาตออกมา เลือดไม่แห้งและดูเหมือนจะเป็นปีศาจ
เจี้ยนเฉินรู้จากจิตวิญญาณกระบี่ของเขาว่าทั้งหมดเป็นผู้เชี่ยวชาญคนเดียวกันและอยู่ที่นั่นมาหลายปีนับไม่ถ้วน แก่นภายในตัวมันจะไม่มีวันกระจายหายไปและสามารถฆ่าเซียนจักรพรรดิได้ง่าย ๆ
โชคดีที่เจี้ยนเฉินและยาดริมหยุดทันเมื่อพวกเขาไปเจอกับเขตหวงห้ามพวกนั้น จากนั้นพวกเขาถอยกลับอย่