หลังจากทดสอบประโยชน์ของพื้นที่มิติแล้ว อวิ๋นเจียวก็เอาของออกจากพื้นที่มิติจนหมด จากนั้นก็นำหนังสือที่ซื้อมาก่อนหน้านี้เก็บเข้าไปแทน แบบนี้แล้ว นางก็ไม่ต้องกังวลว่าสิ่งของที่ไม่ได้เป็นของโลกใบนี้จะถูกคนอื่นเห็นโดยไม่ได้ตั้งใจ
หลังจากจัดการพื้นที่มิติเสร็จแล้ว อวิ๋นเจียวก็เริ่มท่องเว็บเถาเป่า นางคิดว่าพี่รองชอบประดิษฐ์สิ่งของต่างๆ อวิ๋นเจียวจึงให้ความสนใจหนังสือประเภทนี้เป็นพิเศษ
ฮิฮิ นางเจอหนังสือชุดหนึ่งชื่อ ‘ตำราหลู่ปัน’ [1] จริงๆ ด้วย อวิ๋นเจียวรีบดูคำอธิบาย ก็พบว่ามีตั้งแต่การประดิษฐ์กล่องเล็กๆ ของเล่นชิ้นเล็กๆ ไปจนถึงการสร้างอาคาร สร้างกำแพงเมือง เขื่อน ฯลฯ มีครบทุกอย่าง
หนังสือชุดนี้ประกอบด้วยหนังสือหนาประมาณหนึ่งนิ้ว ยี่สิบกว่าเล่ม คำอธิบายระบุชัดเจนว่าเป็นฉบับพิมพ์จากหนังสือโบราณ เพื่อเพิ่มมูลค่าในการสะสม จึงได้มีการทำให้ดูเก่าแก่โดยเฉพาะ เลียนแบบต้นฉบับจริงในอัตราส่วนหนึ่งต่อหนึ่ง
นี่แหละคือสิ่งที่อวิ๋นเจียวต้องการ! ผลึกแห่งสติปัญญาของช่างฝีมือสมัยโบราณทุกยุคทุกสมัย ตำราหลู่ปันนับว่ามีค่าที่สุด หลังจากพบหนังสือเล่มนี้ ความคิดของนางก็แจ่มใสขึ้นมาทันที
ต่อไปหากต้องการหาหนังสือศาสตร์เฉพาะทางต่างๆ นางสามารถหาฉบับที่เลียนแบบจากต้นฉบับโบราณได้ แบบนี้นางก็จะได้ไม่ต้องไปทำการคัด
