ลอก! ที่สำคัญคือหนังสือหนาขนาดนั้น ต่อให้นางคัดลอกจนข้อมือหักก็คงคัดลอกไม่เสร็จหรอกนะ
หนังสือชุดนี้ราคาไม่ถูก ราคาอยู่ที่สองหมื่นแปดพันแปดร้อยแปดสิบแปดหยวน อวิ๋นเจียวดูแล้ว ประวัติการขายเป็นศูนย์ ซึ่งก็จริง ในเทียนเฉา ใครจะยอมเสียเงินสองสามหมื่นหยวนเพื่อซื้อหนังสือเลียนของแบบโบราณกัน? หากเพิ่มเงินอีกหน่อย ก็สามารถซื้อหนังสือโบราณของจริงได้แล้ว
อวิ๋นเจียวที่ไม่ขาดแคลนเงินจึงจ่ายเงินไปทันที พอนางจ่ายเงินไป สัญลักษณ์อาลีวั่งวั่ง [2] ก็ปรากฏขึ้น นั่นคือเจ้าของร้าน
“ลูกค้าที่รัก ขอบคุณที่อุดหนุน ในที่สุดก็เจอคนที่รู้จักของดีแล้ว ทางร้านซาบซึ้งใจเป็นอย่างยิ่ง ตัดสินใจแถมสมบัติทั้งสี่แห่งห้องหนังสือ [3] ให้ท่านหนึ่งชุด!”
“ขอบคุณเจ้าของร้านมากค่ะ!”
“ลูกค้าที่รัก ร้านของเราจำหน่ายหนังสือเลียนแบบโบราณทุกประเภท ยินดีต้อนรับลูกค้ามาเยี่ยมชมบ่อยๆ!”
“ได้เลยเจ้าของร้าน!”
“ลูกค้าที่รัก ร้านของเรายังสามารถสั่งให้คัดลอกหนังสือตามความต้องการของลูกค้าได้ สามารถเลือกแบบอักษรและกระดาษได้ตามต้องการด้วยนะ!”
“เข้าใจแล้วเจ้าของร้าน!”
อะไรกันเนี่ย? สามารถสั่งคัดลอกหนังสือตามความต้องการได้ด้วย? ทันใดนั้นดวงตาของอวิ๋นเจียวก็เป็นประกาย ถ้าอย่างนั้นนางสามารถขอให้เจ้าของร้านคัดลอกหนังสือสมัยใหม่ด้วยลายมือ แล้วทำเป็นหนังสือโ
