ะกระดูกส่วนใหญ่ของเขาก็หัก หน้าอกของเขายุบลงและเต็มไปด้วยเลือดจนร่างกายมีแต่เลือด
แม้ว่าเจี้ยนเฉินจะมีร่างบรรพกาลขั้นที่ 4 เขาก็ไม่อาจรับการโจมตีของสัตว์อสูรหยานหวงตัวนี้ได้ ถ้ามันเป็นผู้เชี่ยวชาญคนอื่น ๆ แม้ว่าเขาจะเป็นเซียนจักรพรรดิ เขาอาจจะกลายเป็นชิ้นเนื้อได้จากการโดยกระทืบ
เจี้ยนเฉินนอนอยู่ที่พื้นและไม่ขยับเจยื้อน เขาบาดเจ็บสาหัสอย่างมากแม้ว่าจะมีร่างบรรพกาล แต่เขาก็ไม่อาจฟื้นตัวได้ในเวลาสั้น ๆ อย่างไรก็ตามเพราะความมึนงงทำให้สัมผัสของเขาตกต่ำและไม่อาจควบคุมร่างกายได้และพลังบรรพกาลของเขาก็ไหลเวียนได้อย่างช้า ๆ
อย่างไรก็ตามสัตว์อสูรหยานหวงไม่ได้ให้โอกาสเจี้ยนเฉินแม้แต่การหายใจ มันเปิดปากของมันเผยให้เห็นฟันที่แหลมคมสามแถวของมัน เพียงหนึ่งการเคลื่อนไหวมันก็หยิบเจี้ยนเฉินเข้าไปในปากและกัดเข้าไปที่หน้าอกของมันอย่างแรงและเกือบจะฉีกเขาออกเป็นสองส่วน หน้าอกของเขาพ้นออกมาจากปากของมันเพียงสองในห้าส่วนเท่านั้น
เจี้ยนเฉิน ข้ามาแล้ว ! เสียงตะโกนของเถี่ยต้าดังลั่นหลังจากที่ฟื้นตัว เขารีบวิ่งเข้ามาราวกับสายฟ้าและประกายแสงสีทอง ความตั้งใจที่จะต่อสู้ของเขาสูงเทียมฟ้า
ความลึกลับของสงคราม แหลกลาญ ! เถี่ยต้าควงขวานของเขาด้วยมือทั้งสองของเขาและยกขึ้นเหนือหัวของเขา ทันใดนั้นแสงสีทองก็ประกายแวววาวก่อนที่จะกระทบหัวของสัตว์อสูรด้วยแสงสีทอง
พลังของขวานที่ซ่อนอยู่ทำให้ไม่อาจรับรู้แรงกดดันใด ๆ ได้ อย่างไร
