ด้เห็นความน่าหวาดกลัวจากสายฟ้าสีฟ้าที่เกิดขึ้นกับเถี่ยต้า ดังนั้นเขาจึงกระโดดลงมาอย่างไม่ลังเล พร้อมกับพยายามกลิ้งหลบการโจมตีของมัน
ประกายสายฟ้าพุ่งออกจากเขาของสัตว์อสูรหยานหวงกระทบกับพื้นดิน อย่างไรก็ตามไฟฟ้าสายนั้นได้ระเบิดพื้นดินจนเกิดหลุมลึก 2 เมตรและยังวิ่งไปตามพื้นดินรอบ ๆ กว่าหนึ่งร้อยเมตร
เจี้ยนเฉินไม่คิดเลยว่าสัตว์อสูรหยานหวงจะรู้จักเล่นแง่กับเขาอย่างนี้ เสื้อผ้าของเขากลายเป็นขี้เถ้าทันทีที่มันไหลมาถึงร่างกายของเขาจนร่างกายของเขาไหม้ดำจากพลังมากมายของมัน ร่างกายของเขาสั่นจากการถูกช็อต
เหมือนกับที่เถี่ยต้าโดน เจี้ยนเฉินก็ทรุดตัวลงเช่นกัน กระแสไฟฟ้าทำให้แขนขาของเขาชา แม้กระทั่งการขยับนิ้วก็ทำได้ยากมาก การโคจรพลังบรรพกาลของเขาก็ทำได้เชื่องช้าเช่นกัน
แม้ว่าสัตว์หยานหวงจะตาบอด แต่มันก็ยังรู้ได้ว่าเจี้ยนเฉินอยู่ไหน มันยกเท้าที่ใหญ่โตของมันกระทืบมาที่เขา ดินกระจายจากจุดที่เขาอยู่มันทำให้เขารู้สึกราวกับมีภูเขาตกลงมากระแทกร่างกายของเขาอย่างหนักหน่วง
ในเวลานี้เจี้ยนเฉินไม่อาจทำอะไรได้เลย สิ่งที่เขาทำได้คือการมองดูเท้าของมันกระทืบมาที่ตัวของเขา
ปัง ! เสียงที่เกิดจากการที่มันกระทืบลงอย่างดัง เจี้ยนเฉินยังไม่ได้ถูกกระทืบที่พื้น แต่ร่างกายของเขายังไม่อาจลุกขึ้นได้
อ๊อก ! เจี้ยนเฉินกระอักเลือดออกมาจากปากและใบหน้าของเขาก็ซีดเซียว เขาเกือบจะกลายเป็นแผ่นแล้ว อวัยวะทั้งหมดของเขาแทบจะบี้แบนแล
