เหลวไหล ท่านโกหก!” อวิ๋นเหมยเอ๋อร์เองก็ร้องไห้โวยวาย
อวิ๋นโส่วเย่าได้ยินดังนั้นก็ยิ้มเยาะก่อนจะชูนิ้วสาบานต่อหน้าสวรรค์ “ขอให้ชาวบ้านทุกคนเป็นพยานให้ข้า วันนี้อวิ๋นโส่วเย่าผู้นี้ขอสาบานต่อสวรรค์ หากคำพูดเมื่อครู่ของข้ามีคำใดเป็นเท็จ ขอให้ฟ้าผ่าตาย ไม่ได้ตายดี!”
ชาวบ้านในชนบทให้ความเคารพต่อฟ้าดินและเทพเจ้าเป็นอย่างมาก คนทั่วไปไม่กล้าสาบานส่งเดช อวิ๋นโส่วเย่ากล้าสาบานเช่นนี้ ประกอบกับที่ผ่านมาเขาเป็นคนที่มีนิสัยดีเป็นทุนเดิม พวกชาวบ้านเดิมทีก็เชื่อเขาอยู่แล้ว คราวนี้ก็ยิ่งมั่นใจว่าเขาไม่ได้โกหก
ทันทีที่อวิ๋นโส่วเย่าพูดจบ อวิ๋นเหมยเอ๋อร์ก็หน้ามืดเป็นลมล้มพับไป หากไม่เป็นลมแล้วจะให้นางทำอย่างไรได้อีก? หรือว่าจะให้นางสาบานบ้าง? นางไม่กล้าหรอก!
หลังจากที่อวิ๋นโส่วเย่าสาบานเสร็จ เขาก็พาอวิ๋นหลานเอ๋อร์ออกจากบ้านกลับไปหาอวิ๋นโส่วจง ส่วนเรื่องของตระกูลอวิ๋นเก่าจะเป็นอย่างไร เขาไม่สนใจแม้แต่น้อย
เมื่อมาถึงบ้านของอวิ๋นโส่วจง อวิ๋นโส่วเย่านั่งลงก็รินสุราดื่มรวดเดียวสองจอกติด เมื่อเห็นสีหน้ามืดครึ้มของเขา ทุกคนที่นั่งอยู่ต่างก็รู้ว่าเขาต้องไปมีเรื่องที่บ้านตระกูลอวิ๋นเก่ามาเป็นแน่
แน่นอนว่าตอนที่อวิ๋นโส่วเย่าเสนอตัวว่าจะพาอวิ๋นเหมยเอ๋อร์กลับไปที่บ้านหลังเก่า และอธิบายเรื่องราวทุก
