บิดไปอย่างรุนแรงและเกือบจะกลิ้งทับเถี่ยต้าที่อยู่ด้านหลัง
ยุทธ์ภันฑ์จักรพรรดิของเจี้ยนเฉินส่องสว่าง เพียงฟันครั้งเดียวเขาก็สามารถทำลายอวัยวะของมันได้ 3-4 เมตร เขาเดินผ่านร่างของสัตว์อสูรหยานหวงและเข้าไปใกล้หัว เขาฟันเนื้อผังผืดที่ขวางทางเขาอยู่ทั้งหมด
แต่เวลานั้น เจี้ยนเฉินรู้สึกได้ถึงพลังที่มองไม่เห็นเข้ามาห่อหุ้มเขา เมื่อเขากำลังจะตอบโต้เขาก็ถูกพันธนาการโดยพลังนั้น มันมีพลังมาก เจี้ยนเฉินไม่แม้แต่จะขัดขืนมันได้ในเวลานี้ เขารู้สึกว่าวิสัยทัศน์ของเขาสนใจขึ้นเมื่อเขาถูกจระเข้ขย้อนออกมา
หลังจากได้เรียนรู้แล้ว สัตว์อสูรหยานหวงก็ไม่กล้าเปิดปากอีกครั้ง หลังจากที่มันขย้อนเจี้ยนเฉินออกมาและหุบปากแน่น
เจี้ยนเฉินรับตั้งตัวและใช้อุบายดั่งเดิม ปราณกระบี่ได้ถูกปล่อยลงที่พื้นและทำให้บดบังวิสัยทัศน์ของสัตว์อสูรหยานหวง เขาลบตัวตนของเขาขณะที่เดินไปด้านหน้าสัตว์อสูรหยานหวงอย่างเงียบ เขาแทงตาข้างหนึ่งของมันอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้า
สัตว์อสูรหยานหวงไม่อาจทำอะไรได้ นอกจากร่ำร้องด้วยความเจ็บปวด มันเปิดปากอีกครั้งและเจี้ยนเฉินก็ใช้โอกาสนี้เข้าไปในร่างกายของมันอีกครั้ง เขายังคงใช้ยุทธภัณฑ์จักรพรรดิเพื่อสร้างเส้นทางโดยทำลายสิ่งกีดขวางทั้งหมดและมุ่งไปยังสมองของสัตว์อสูร
ในเวลานี้เจี้ยนเฉินได้รู้สึกถึงพลังที่มองไม่เห็นห่อหุ้มเขาอีกครั้ง เขามาถึงใกล้กับสมองของสัตว์อสูรแล้ว ดังนั้นเขาจึงปล่อยปราณกระบี่ไปข้างหน
