พลังบรรพกาล มันก็จะไม่เป็นอย่างที่เขาหวังเอาไว้
นี่เป็นเพราะพลังบรรพกาลอ่อนแอเกินกว่าพลังที่สัตว์อสูรหยานหวงที่มีพลังปราณ แม้ว่ามันจะไม่บริสุทธิ์และเบาบางเป็นพิเศษ แต่มันก็ยังเป็นพลังงานที่ทัดเทียมกับพลังบรรพกาล
สัตว์อสูรหยานหวงเข้ามาหาเจี้ยนเฉินอย่างรวดเร็วและเปิดปากเพื่อที่จะกัดเขา ฟันแหลมคมสองแถวส่องประกายหนาวเย็น เพียงแค่มองก็ทำให้คนตัวสั่น
เมื่อเห็นว่าสัตว์อสูรหยานหวงต้องการที่จะกินเขา ประกายแสงแว่บผ่านดวงตาของเจี้ยนเฉิน คราวนี้เขาไม่ได้หลบ แต่เขาพุ่งเข้าไปในปากของจระเข้ราวกับลูกธนู ก่อนที่มันจะกัดเขา เขาต้องระวังฟันที่แหลมคมของมัน ก่อนที่ลิ้นจะเข้าหาเขา เขาก็ต้องควานหาหลอดลมของสัตว์อสูรหยานหวงและเดินเข้าไปในท้องของมัน
มันเป็นกระเพาะสีดำสนิท เจี้ยนเฉินใช้พลังวิญญาณของเขาเพื่อรับรู้สภาพแวดล้อมรอบ ๆ ของเขา หลังจากทำความเข้าใจกับสภาพแวดล้อม เขาได้มาอยู่ในกระเพาะที่เต็มไปด้วยกรดและมันทำให้เขารู้สึกปวดแสบปวดร้อนแม้ว่าจะเป็นร่างกายของเขาก็ตาม อย่างไรก็ตามร่างบรรพกาลขั้นสามและมันเพียงพอที่จะต้านทานการกัดกร่อน
เจี้ยนเฉินไม่ลังเลเลยเมื่อเข้ามาในท้อง เขาใช้ยุทธ์ภันฑ์จักรพรรดิและฟันไปรอบๆด้วยพลังเต็มที่ สิ่งที่เขาต้องการทำคือทำร้ายสัตว์อสูรหยานหวงจากภายใน
คราวนี้สัตว์อสูรหยานหวงระดับ 9 ไม่อาจทนการโจมตีได้ มันเจ็บปวดอย่างมากแผลที่ใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ ก็ทำให้มันยิ่งส่งเสียงดังมาก ร่างกายของมัน