่ยต้าราวกับแส้ อย่างไรก็ตามเถี่ยต้าก็เลือกที่จะหลบหลีกด้วยท่าเคลื่อนสวรรค์ ก่อนที่จะกลับมายังที่จุดเดิมและซ้ำบาดแผลให้ลึกลงไปอีก
1 ครั้ง..
2 ครั้ง..
3 ครั้ง..
พลังจากท่าทำลายลดลงอย่างมากตั้งแต่ที่เขาใช้มือเดียว แต่สัตว์อสูรหยานหวงไม่อาจทนการโจมตีของเขาได้ รอยแผลเริ่มลึกขึ้นและลึกขึ้นที่ด้านหลังของมัน แต่มันยังไม่มีเลือด สัตว์อสูรหยานหวงมีเนื้อที่หนาอย่างมาก เถี่ยต้ายังผ่าไม่ได้ถึงครึ่งนึงของมัน
เถี่ยต้าราวกับหมากฝรั่งที่ติดหนึบอยู่กับหลังของสัตว์ร้ายที่ไม่อาจเอาออกได้ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น แม้ว่าสัตว์อสูรจะไม่อาจทำอันตรายต่อเถี่ยต้าได้ แต่ตอนนี้ก็ยังเป็นเรื่องยากที่เขาจะสังหารสัตว์อสูรได้เพราะเขายังไม่อาจทำมันได้ลึกลงไป
อีกด้าน เจี้ยนเฉินใช้ทักษะมายาพริบตาเพื่อหลีกเลี่ยงการโจมตีของสัตว์อสูร หลังจากช่วงเวลาหลบหลีกและพริ้วไหว เจี้ยนเฉินก็เข้าใจวิธีการโจมตีของสัตว์อสูรอย่างสมบูรณ์ มันไม่ได้มีอุบายใด ๆ และวิธีการใช้ก็เป็นวิธีดั้งเดิมของสัตว์อสูร แม้ว่ามันจะแข็งแกร่งเท่ากับเซียนจักรพรรดิ แต่มันก็ไม่ได้ต่างไปจากเซียนราชาชั้นสวรรค์ที่ 9 นอกจากผิวหนังของมัน
เจี้ยนเฉินซ่อนตัวจากการมองเห็นของสัตว์อสูร เมื่อการปรากฏตัวของเขาหายไปอย่างสมบูรณ์ เขาจึงเดินอย่างเงียบ ๆ ไปอยู่ใต้ตัวของสัตว์อสูรและแทงไปที่ท้องสีขาวราวกับหิมะของมันด้วยความแข็งแกร่งสูงที่สุด
อย่างไรก็ตามการโจมตีไม่อาจทำร้ายสัตว์อสูรหยา
