นหวงได้เลย เจี้ยนเฉินรู้สึกว่ากระบี่ของเขากระทบเข้ากับอะไรสักอย่างที่ทำให้เขาไม่อาจใช้กำลังใด ๆ ได้
ท้องเป็นจุดอ่อนที่สุดของสัตว์อสูรจำนวนมากและเป็นที่สำคัญที่เชื่อมเข้ากับอวัยวะต่าง ๆ ของมัน น่าเสียดายที่จุดอ่อนของสัตว์อสูรเหล่านี้แข็งแกร่งอย่างมากสำหรับสัตว์อสูรหยานหวง
ดูเหมือนว่าข้าจะต้องโจมตีดวงตา, ปาก, หูและจมูกของมันเท่านั้น เจี้ยนเฉินถอนหายใจอยู่ภายใน ตลอดระยะเวลาในการต่อสู้เขารู้สึกว่ามันไร้ประโยชน์อย่างมาก ไม่ใช่ว่าคู่ต่อสู้มีพลังมากกว่า แต่เป็นเพราะมันถูกซ่อนมากกว่าที่เขาคิด
เจี้ยนเฉินโผล่ออกมาจากใต้ร่างกายสัตว์อสูรหยานหวงและพริบตาก็มาอยู่ด้านหน้าบริเวณหัวของสัตว์อสูรโดยไม่มีการหลบซ่อนใด ๆ เขาเหวี่ยงยุทธภัณฑ์จักรพรรดิลงไปที่พื้นทันที ทันทีที่มันถึงพื้นมันก็มุ่งไปทางสัตว์อสูรหยานหวงทันที
ดินถูกตะกุยขึ้นไปบนอากาศ ไม่ว่าปราณกระบี่จะเคลื่อนไปทางไหมันก็จะเต็มไปด้วยฝุ่นทรายและทะยานขึ้นไปบนอากาศ ท้องฟ้ากลายเป็นความยุ่งเหยิง ทั้งเจี้ยนเฉินและสัตว์อสูรหยานหวงก็มีการมองที่เห็นชัด ในสถานการณ์เหล่านี้ก็ไม่อาจมองเห็นกันและกันได้
เจี้ยนเฉินหลับตาและพุ่งฝ่ายเข้าไปในฝุ่นทราย ในขณะที่เขาไม่สนใจว่าพลังวิญญาณจะถูกใช้ไปมากแค่ไหน เขาขยายความรู้สึกของวิญญาณกว่า 1,000 เมตรและใช้มันเพื่อสังเกตสภาพแวดล้อมรอบ ๆ ในขณะที่เขาเข้าใกล้สัตว์อสูรอย่างรวดเร็ว ในเวลาเดียวกันเขาก็ลบการมีอยู่ของตัวตนของเขาอย
