วของสัตว์อสูรอย่างรวดเร็ว
สัตว์อสูรหยานหวงรู้สึกได้ถึงภัยคุกคามที่วิ่งเข้าสู่สมองของมัน พลังพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วดุจสายน้ำที่ไหลออกมาจากเขื่อนที่แตก หลังจากนั้นมันก็ถูกพลังบรรพกาลที่มีขนาดเล็กทำลายอย่างช้า ๆ
เจี้ยนเฉินรู้สึกได้ว่าพลังบรรพกาลหายไป เขาคิดว่า สัตว์อสูรหยานหวงเติบโตอยู่ในโลกจิ๋วหยานหวง ดังนั้นมันต้องมีปราณหยานหวง ปราณหยานหวงนั้นเป็นพลังที่เทียบเท่ากับพลังบรรพกาล ดังนั้นมันจึงมีพลังมากเพียงพอที่จะขับพลังบรรพกาลออกมา การคุกคามด้วยพลังบรรพกาลของข้าที่มีผลต่อสัตว์อสูรได้ลดลงอย่างมาก ผลกระทบที่มากขึ้นจะปรากฏขึ้นเมื่อข้าเจอกับสัตว์อสูรที่อ่อนแอกว่าข้า
พลังบรรพกาลของข้าจะหายไปเมื่อมันไปถึงระบบประสาทส่วนกลางของสัตว์อสูร ดูเหมือนว่าความแข็งแกร่งในปัจจุบันของข้าจะเป็นเรื่องยากมากที่จะข้าจะฆ่าสัตว์อสูรหยานหวงระดับ 9 แม้ว่าจะโจมตีไปที่จุดอ่อนของมันก็ตาม เจี้ยนเฉินมองไปที่สัตว์อสูรหยานหวงอย่างโกรธเคืองเบื้องหน้า แสงในดวงตาของเขาสั่นไหว แต่ราวกับว่าเขาคิดถึงบางสิ่งบางอย่างออก แสงในดวงตาของเขาพลันเป็นวาวโรจน์ วินาทีต่อมาวัตถุเซียนก็บิดออกมาจากกลางหว่างคิ้วของเขาและเคลื่อนไหวตามมือ เขานำบางสิ่งบางอย่างออกมาจากวัตถุเซียน
ในเวลานั้นพลังงานที่น่าสะพรึงกลัวอย่างมากก็กระจายตัวออกมาจนแม้แต่สัตว์อสูรหยานหวงระดับ 9 ก็ยังต้องหยุดชั่วคราว
