เปล่า ในขณะเดียวกันแกนอสูรที่ว่างเปล่าจำนวนมากก็ถูกกองไว้ในมุมห้อง ส่วนใหญ่ได้กลายเป็นเพียงหินธรรมดา ๆ ไปหมดแล้ว
ในเวลาไม่กี่วันที่ผ่านมาเจี้ยนเฉินได้ดูดซับพลังงานจากแกนอสูรจำนวนมากและกลั่นมันทั้งหมดให้เป็นพลังบรรพกาล อย่างไรก็ตามพลังบรรพกาลของเขาก็เพิ่มขึ้นมาเพียงเล็กน้อย
ย้อนกลับไปเมื่อเจี้ยนเฉินยังคงอยู่ในขั้นแรกของร่างบรรพกาลเพียงแค่ยุทธ์ภัณฑ์ผู้คุมกฏหรือโครงกระดูกของเซียนผู้คุมกฏก็เพียงพอที่จะขัดเกลาร่างบรรพกาล อย่างไรก็ตามร่างบรรพกาลของเขาก็ต้องการพลังมากขึ้นเรื่อย ๆ และมันต้องการพลังมากเป็นสิบเท่าของความต้องการก่อนหน้านี้เมื่อมันยกระดับขึ้น
เม็ดพลังบรรพกาลของเขาจำเป็นต้องมีขนาดเท่ากำปั้นทุกครั้งเมื่อเขายกระดับขึ้นครั้งหนึ่ง เพียงแค่การจะบรรลุเป้าหมายนั้นต้องมีพลังบรรพกาลจำนวนมาก เพื่อที่เขาจะได้เพิ่มขึ้นอีกระดับ
แกนอสูรสองอันในมือของเขาก็หมดพลังลง พวกมันเหลือขนาดเพียงแค่ครึ่งกำปั้น เจี้ยนเฉินโยนพวกมันไว้ที่มุมห้องอย่างไม่สนใจ เมื่อเขากำลังจะเอาแกนอสูรอีกสองอันออกมาเพื่อที่จะเริ่มบ่มเพาะใหม่ ดวงตาของเขาก็เบิกกว้าง เขามองไปด้านหน้าของเขาอย่างจริงจัง
มิติด้านหน้าเจี้ยนเฉินมีการบิดเบี้ยวจนแทบจะไม่อาจสัมผัสได้ มันกลายเป็นภาพเงาของบุคคลที่พร่าเลือนปรากฏขึ้นมาอย่างช้า ๆ ในตอนแรกเขามองเห็นเพียงแค่เงาจาง ๆ แต่หลังจากนั้นไม่กี่วินาที เขาก็กลายเป็นสิ่งที่สัมผัสได้ แต่เขาก็ยังดูเหมือนไม
