วเป่าอย่างช้า ๆ และก็รู้สึกประหลาดใจ นางพูดว่า “เสี่ยวเหยียน ทำไมข้ารู้สึกเหมือนว่ารูปร่างหน้าตาของเสี่ยวเป่าและคุณชายเจี้ยนเฉินนั้นคล้ายคลึงกันบางส่วน”
ด้วยสิ่งนั้น เสี่ยวเหยียนเข้ามามองใกล้ ๆ ทันที ตอนนี้พวกเขาทั้งสองอยู่ด้วยกัน นางก็พบว่าพวกเขาจะค่อนข้างคล้ายกันหลังจากเปรียบเทียบหน้าตาของพวกเขา
เสี่ยวเหยียนก็ประหลาดใจในทันที “เสี่ยวเยี่ย ตอนที่เจ้าพูดขึ้นมา ข้าก็รู้สึกว่าพวกเขาดูคล้ายกันมากเกินไป ถ้าไม่ใช่เพราะความจริงที่ว่าข้ารู้ต้นกำเนิดของเสี่ยวเป่า ข้าสงสัย..สงสัย….” ถึงตอนนี้เสี่ยวเหยียนก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ พวกนางสองคนเคยได้ยินเกี่ยวกับต้นกำเนิดของเสี่ยวเป่าจากอาจารย์ของพวกนางและไม่รู้ตัวตนที่แท้จริงของเสี่ยวเป่านั้นแตกต่างจากสิ่งที่หญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์บอก ตอนนี้เสี่ยวเป่าเรียกเจี้ยนเฉินว่าท่านพ่ออย่างต่อเนื่องหลังจากพบเขา และความจริงที่ว่าพวกเขาทั้งสองดูคล้ายกันมากเกินไปเหมือนพ่อกับลูกชาย นางรู้สึกได้ทันทีว่ามีบางอย่างผิดปกติ
“หืม พี่เสี่ยวเหยียน พี่เสี่ยวเยี่ย ท่านกำลังร่วมมือกับท่านแม่เพื่อหลอกลวงข้าโดยบอกข้าว่าข้าไม่มีท่านพ่อ ข้ามีท่านพ่อจริง ๆ ข้าพบท่านพ่อแล้ว” เสี่ยวเป่ากล่าวด้วยอารมณ์เคือง ๆ ด้วยเสียงที่เป็นเด็กของเขา ความไม่พอใจของเขาต่อเสี่ยวเหยียนและเสี่ยวเยี่ยนั้นถูกเปิดเผยอย่างชัดเจน แม้กระนั้นแขนของเขาที่กอดรอบคอของเจี้ยนเฉินก็ยังรัดแน่น
“เสี่ยวเ