ิ้งความกังวลทั้งหมดที่อยู่ในตัวเขาและพูดว่า “เหลียนเอ๋อ ให้คนเตรียมอาหารและสุรา ข้าต้องการดื่มสักสองสามจอกกับพี่ชายของข้า”
“เอาล่ะ ข้าจะไปจัดการเรื่องนั้นทันที เอ่อ ทำไมท่านไม่ช่วยผู้พิทักษ์กูตูล่ะพี่ชาย ? ทำไมท่านจึงเคลื่อนไหวหลังจากเขาเสียชีวิตแล้ว ? ” ไป๋เหลียนถามด้วยความอยากรู้
“เหลียนเอ๋อ เจ้าต้องเข้าใจว่ากลุ่มทหารรับจ้างอัคนีของข้าไม่ใช่ที่หลบภัยที่ผู้คนสามารถมาหลบภัยได้ทันทีที่ผู้คนพบปัญหาและทำให้หลุดพ้นจากปัญหา กูตูไม่มีความตั้งใจที่ดีในการเข้าร่วมกลุ่มทหารรับจ้างของเรา เขาต้องการใช้กลุ่มทหารรับจ้างอัคนีเพื่อจัดการกับศัตรูของเขาและหลังจากที่ศัตรูของเขาได้รับการจัดการ เขาอาจจะทิ้งเราเช่นกัน สิ่งที่ข้าทำในวันนี้คือเตือนผู้ที่คิดเช่นนั้น ระวังให้มากขึ้นเมื่อเจ้ารับคนอื่นในอนาคต” เจี้ยนเฉินกล่าว
“ตกลง พี่ชาย..”
เจี้ยนเฉินออกจากเมืองอัคนีเร็วกว่าที่วางแผนไว้เนื่องจากการมาถึงของเจียงหยางหู่ ประตูมิติที่สร้างขึ้นในเมืองเมื่อพันธมิตรพิชิตอัคนียึดเมืองได้ก็ได้รับการแก้ไขอย่างสมบูรณ์เช่นกัน ในตอนเที่ยงของวันเดียวกันเจียงหยางหู่ก็ใส่ชุดเสื้อผ้าใหม่และเดินผ่านประดูมิติเพื่อกลับไปยังตระกูลเจียงหยางกับเจี้ยนเฉินและโหยวเยว่
การกลับมาของนายน้อยคนโตทำให้เจียงหยางป้าและหลิงหลงตื่นเต้นอย่างมาก หลิงหลงผู้คิดถึงลูกชายของนางทั้งวันทั้งคืนได้ทุบหน้าอกของเจียงหยางหู่อย่างควบคุมไม่ได้แล้วก็ร้องไห้อ
