วกเขาก็ลังเล พวกเขามีทั้งความหวาดกลัวและความเคารพหัวหน้าเซียนราชาของพวกเขา พวกเขาไม่สามารถถูกลงโทษโดยหัวหน้า
เฟิงยี่เซียวจู่ ๆ ก็ส่งสายตาเย็นยะเยือกไปที่คนทั้งสี่ บางทีอาจเป็นเพราะเขารู้สึกว่าพวกเขาเปลี่ยนใจ เซียนผู้คุมกฏทั้งสี่คนกระตุกด้วยความตกใจจากภายใน ในขณะนั้นพวกเขาทั้งสี่ดูเหมือนจะรู้สึกหายใจไม่ออกและทำให้พวกเขาตกใจอย่างมาก
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่พวกเขาทั้งสี่มีประสบการณ์เช่นนี้ แต่นี่เป็นความรู้สึกที่อาจเกิดจากเซียนราชาเท่านั้น แต่พวกเขาได้สัมผัสจากเฟิงยี่เซียว จริง ๆ ซึ่งพวกเขาพบว่ามันไม่น่าเชื่อเลยทีเดียว
“ดูเหมือนว่าเฟิงยี่เซียวจะสามารถทะลวงผ่านด่านเซียนราชาได้ในไม่ช้า” ในขณะนั้น ความคิดคล้าย ๆ กันก็อื้ออึงในหัวของทุกคน
“ผู้พิทักษ์ ฟังข้า นี่คือความเป็นปฏิปักษ์ระหว่างกูตูกับข้า มันไม่ได้มีอะไรเกี่ยวข้องกับพวกเจ้า อย่างไรก็ตาม ถ้าเจ้าเข้ามายุ่ง เจ้าไม่สามารถตำหนิข้าได้หากข้าไม่แสดงความเคารพต่อหัวหน้าของเจ้า” เฟิงยี่เซียวพูดอย่างเฉยเมยก่อนจะไล่ตามกูตูต่อไป
เซียนผู้คุมกฏทั้งสี่ยังคงอยู่ตรงที่พวกเขาอยู่ พวกเขาไม่ได้เคลื่อนไหวไม่ว่ากูตูจะพูดอะไร ความแข็งแกร่งของเฟิงยี่เซียวทำให้พวกเขากลัว และเฟิงยี่เซียวก็พูดว่าเขาจะลงมือถ้าพวกเขาเข้าไปยุ่ง พวกเขาไม่โง่พอที่จะรนหาที่ตายด้วยตัวเอง
กูตูไม่สามารถต่อสู้กับเฟิงยี่เซียวได้เลย ตอนนี้เขาเต็มไปด้วยบาดแผล นอกจากการบาดเจ็บที่คอของเขา เฟิงย
