ี่เซียวได้สร้างรูขนาดเท่ากำปั้นไว้ที่หน้าอกตรงตำแหน่งหัวใจของเขา ดังนั้นหัวใจของเขาจึงตกอยู่ในมือของเฟิงยี่เซียวในขณะที่แขนข้างหนึ่งของเขาถูกตัดด้วยเช่นกัน เขาอยู่ในสภาพที่น่าสังเวช
“กูตู ข้าต้องการดูว่าเจ้าจะหนีได้อย่างไรในเวลานี้ แต่ไม่ต้องกังวลข้าจะไม่ฆ่าเจ้าทันที ข้าจะทรมานเจ้าอย่างเลวร้ายก่อนแล้วจะให้เจ้าตายด้วยความเจ็บปวดระทมทุกข์” เฟิงยี่เซียวเย้ยหยัน มือขวาของเขาดูเหมือนจะกลายเป็นกรงเล็บของหมาป่าที่แหลมคมทำลายร่างกายของกูตูอย่างต่อเนื่องและทำให้เลือดและเนื้อถูกทำลาย
กูตูได้รับบาดเจ็บอย่างหนักเป็นเหมือนลูกแกะที่กำลังรอการสังหาร เขาอดไม่ได้ที่จะร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด เขาคำราม “ราชาหมาป่า หัวหน้าจะไม่ยอมปล่อยให้เจ้าไป ! เจ้าฆ่าข้าวันนี้และเจ้าจะลงเอยเช่นเดียวกับข้าในไม่ช้า ! ข้าจะรอเจ้าอยู่ในนรก ! ”
ด้วยสิ่งนั้น กูตูก็ทำเสียงฮึดฮัดขึ้นอีกครั้ง เฟิงยี่เซียวเฉือนชิ้นเนื้อใกล้เอวของเขาออกไป
หยุด ! ผู้พิทักษ์สูงสุดกลุ่มทหารรับจ้างอัคนี ไม่ใช่คนที่เจ้าสามารถทำให้ขายหน้าเช่นนี้” แต่ทันใดนั้นเสียงที่ชราแต่ชัดเจน ก็ดังออกมาจากจวนเจ้าเมือง หลังจากนั้นชายชราคนหนึ่งก็พุ่งขึ้นไปบนฟ้าอย่างดุร้ายราวกับว่ามีตัวตนอันหนักแน่นและมีพลังล้อมรอบเขา
เฟิงยี่เซียวมองไปที่ไป๋ไฮที่บินมาจากด้านล่าง เขากล่าวว่า” เซียนผู้คุมกฏชั้นสวรรค์ที่เจ็ด แต่นั่นยังไม่เพียงพอที่จะหยุดข้าได้ กูตู เดิมข้าวางแผนไว้ว่า
