ขาแหลมคมขึ้นทันทีและเมื่อพวกเขาต้องการตะโกนเรียก พวกเขาค้นพบว่าพื้นที่รอบตัวพวกเขาถูกแช่แข็งทันทีและพวกเขาถูกตรึงอย่างสมบูรณ์ พวกเขาพูดไม่ได้
สตรีที่โต๊ะทำงานยังไม่รู้สึกตัว นางถูกดึงเข้าไปในหนังสืออย่างสมบูรณ์และเมื่อโหยวเยว่มาถึงหน้าโต๊ะและเคาะลง สตรีนางนั้นก็รู้ทันทีว่าพวกนางเป็นแขก อย่างไรก็ตาม นางตกตะลึงเมื่อเห็นเจี้ยนเฉินและโหยวเยว่ซึ่งปรากฏตัวขึ้นอย่างฉับพลัน จากนั้นนางก็ดีใจและวางหนังสือของนางลงทันที นางมาถึงตรงหน้าโหยวเยว่แล้วจับมือโหยวเยว่อย่างสนิทสนม นางพูดอย่างตื่นเต้น “พี่ชาย พี่สาวเยว่เอ๋อ ท่านมา ! แล้วทำไมท่านไม่ส่งคนมาบอกข้าก่อน ? ”
โหยวเยว่ยิ้ม “น้องเหลียนเอ๋อ เราต้องการให้เจ้าประหลาดใจ ดังนั้นเราจึงมาเยี่ยมเจ้าโดยไม่แจ้งให้เจ้าทราบ ข้าหวังว่าเจ้าจะมีความสุขเพราะเหตุนี้”
ไป๋เหลียนหัวเราะเยาะและพูดด้วยความไม่พอใจว่า” พี่ชาย พี่สาว ไม่มีเวลาให้ข้า ข้าจึงมีความสุขกับการมาถึงของเจ้า ดังนั้นข้าจะไม่มีความสุขได้อย่างไร ? ” ไป๋เหลียนมาถึงที่ด้านข้างของเจี้ยนเฉินและคว้าแขนอีกข้างของเขา นางมองดูเขาด้วยความหวังและพูดว่า “พี่ชาย ท่านเป็นหัวหน้าของกลุ่มทหารรับจ้างอัคนี ทำไมท่านไม่อยู่ต่อไปอีกสักครู่เมื่อท่านได้มาถึงดินแดนของท่าน ? ”
“ข้าอาจต้องทำให้เจ้าผิดหวัง ข้ามาที่นี่ด้วยธุระ ดังนั้นข้าจะต้องจากไปเร็ว ๆ นี้ เจี้ยนเฉินยิ้ม
ไป๋เหลียนกลายเป็นเศร้าทันที แต่นางรู้ว่าพี่ชายของนา
