งวิ่งไปทั่วทุกสถานที่ในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา จริง ๆ แล้วเขามีเรื่องมากมายที่ต้องจัดการ ดังนั้นนางจึงไม่ยืนกรานให้เขาอยู่
“ฮืม เจ้าไม่ได้ทำตัวตามสบายไปหน่อยในฐานะที่เจ้าเป็นหัวหน้าหรอกหรือ ? เจ้าทิ้งภาระอันยิ่งใหญ่นี้ให้กับน้องสาวของเจ้า แต่เจ้าไม่ต้องกังวลกับมันเลย สิ่งที่เจ้าทำทุกวันคือการเดินทางและเที่ยวเล่น” ในขณะนี้เสียงอันชราดังออกมาจากข้างนอก ประตูเปิดออกและไป๋ไฮเดินเข้ามาพร้อมกับไพล่แขนของเขาไว้ด้านหลัง
ในตอนแรกไป๋ไฮอยู่ที่ด้านล่างของเมืองทหารรับจ้างกับหวงเทียนป้า แต่เขากังวลเกี่ยวกับความปลอดภัยของไป๋เหลียน ดังนั้นเขาจึงกลับไปที่เมืองทหารรับจ้าง
เจี้ยนเฉินและโหยวเยว่ทักทายไป๋ไฮในฐานะผู้เยาว์ แล้วเจี้ยนเฉินก็ตัดพ้อว่า “ท่านตา ข้าไม่เห็นด้วยกับสิ่งที่ท่านพูดในตอนท้าย ข้าไม่ได้เดินทางและเที่ยวเล่น กลับกัน ข้ารับมือกับเรื่องสำคัญ ๆ อยู่”
“ข้าไม่สนใจหรอกว่าเจ้าจะมีเรื่องสำคัญที่ต้องเข้าร่วมหรือเจ้ากำลังวิ่งเล่น เจ้าควรปล่อยน้องสาวของเจ้าให้อิสระขึ้นในเร็ว ๆ นี้ เพื่อที่นางจะได้หลุดพ้นจากความยุ่งเหยิงนี้และมุ่งเน้นไปที่การฝึกฝน ไม่งั้นมันจะขัดขวางอนาคตของนาง” ในสายตาของไป๋ไฮกลุ่มทหารรับจ้างอัคนีนั้นไม่มีอะไรเลย เขาสนใจเพียงความแข็งแกร่งส่วนตัวของไป๋เหลียน แม้ว่าบางคนจะรวมตัวกันของทั้งทวีปในวันเดียว พวกเขาก็จะจากไปโดยไม่นาน หากพวกเขาไม่มีพลังที่แน่นอน ความแข็งแกร่งส่วนบุคคลนั้นมีค
