่ยขอบคุณ เพียงแต่จดจำบุญคุณของอวิ๋นเจียวไว้ในใจอย่างดี
ขณะนั้นก็มีเสียงไอดังมาจากในห้อง อวิ๋นเจียวและคนอื่นๆ จึงรีบขอตัวกลับ หลังจากที่ถังสุ่ยเข้าไปในห้อง ก็ประคองท่านปู่ของเขาขึ้นมา ก่อนจะป้อนน้ำให้ท่าน จากนั้นก็หยิบยาอมแก้เจ็บคอที่อวิ๋นเจียวให้มาใส่เข้าไปในปากของท่านปู่หนึ่งเม็ด
ท่านปู่ของถังสุ่ยถูกแผลในปากทรมานจนกินไม่ได้นอนไม่หลับ ร่างกายผ่ายผอมราวกับกิ่งไม้แห้ง แม้ว่าเขาจะได้ยินเสียงเอะอะโวยวายข้างนอกทั้งหมด แต่ได้ยินแล้วจะทำอย่างไรได้เล่า ปากของเขาเจ็บจนพูดไม่ได้ ได้แต่นอนน้ำตาไหลอยู่บนเตียงด้วยความกังวลใจ
ตอนนี้ถังสุ่ยเอายามาให้เขากิน พอใส่เข้าไปในปากก็รู้สึกถึงกลิ่นสะระแหน่เข้มข้น ความเย็นแผ่ซ่านไปทั่วทั้งปาก ความเจ็บปวดพลันถูกความเย็นสดชื่นนั่นบรรเทาลงไปกว่าครึ่งในทันที ความเย็นนี้ไหลลงไปตามลำคอ ทำให้เขารู้สึกหายใจสะดวกขึ้นไม่น้อย
ดวงตาของผู้เฒ่าถังพลันเป็นประกาย เขากุมมือถังสุ่ยแน่น ดวงตาเอ่อล้นไปด้วยน้ำตา เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแหบแห้งสองสามคำ “ขอบ… ขอบคุณ… พวกเขาให้ดี!”
ถังสุ่ยเห็นว่าผู้เฒ่าถังเพิ่งกินยาอมแก้เจ็บคอที่อวิ๋นเจียวให้มา ก็สามารถพูดได้เป็นคำๆ แล้ว เขาก็รู้สึกมีชีวิตชีวาขึ้นในทันที เขารีบพูดว่า “ท่านปู่ ข้ารู้แล้ว นี่เป็นบุญคุณอันใหญ่ห
