ลังเลเจี้ยนเฉินรับขวดหยกและจ้องมองกระบี่โลหะที่ชายอาวุโสใช้ แสงแวบวับกระพริบผ่านดวงตาของเขาในขณะที่เขารื้อความทรงจำ หลังจากนั้นเขาเปิดฝาขวดเพื่อตรวจสอบและพบว่าน้ำยังคงเหมือนเดิมเจี้ยนเฉินวางขวดก่อนออกคำสั่งกับโชวชูหยุนว่า “เรียกโชวหลินและคนอื่น ๆ มา เรากำลังจะออกเดินทางโชวชูหยุนไปหาโชวหลินและคนอื่น ๆ ทันที เซียนสวรรค์ฉลาดมาก ทันทีที่พวกเขาสังเกตเห็นว่ามีอะไรผิดปกติกับสถานการณ์ พวกเขาก็หนีไป 20 กิโลเมตร พวกเขาหลีกเลี่ยงผลกระทบจากการต่อสู้ทั้งหมดและกลับมาพร้อมกับโชวชูหยุนโดยที่พวกเขาไม่ได้รับบาดเจ็บในขณะที่โชวชูหยุนออกไปรับพวกเขา ลุยจุนใช้เวลาครู่หนึ่งเพื่อตรวจดูซากทั้งหมดของสัตว์อสูร ในที่สุดเขาก็พบหินฟ้าสะเทือนสองสามชิ้นและได้ตามเก็บแหวนมิติทั้งหมดของเซียนราชาที่ตกอยู่ในสนามรบ หลังจากนั้นเขาก็ส่งทั้งหมดไปให้กับเจี้ยนเฉินอย่างสุภาพเซียนราชาที่อยู่โดยรอบมองดูลุยจุนเก็บแหวนมิติด้วยความอิจฉา แม้ว่าพวกเขาจะอยากเข้าไปหยิบมันแต่พวกเขาก็ไม่กล้าทำเจี้ยนเฉินออกเดินทางไปคนจากนักผจญภัยฟ้าคราม ทิ้งกลุ่มคนจำนวนมากที่ล้มเหลวในการแย่งชิงน้ำศักดิ์สิทธิ์ของโลก พวกเขายังคงยืนนิ่งอ้าปากค้างอยู่ที่เดิมชายอาวุโสสี่คนจ้องที่ด้านหลังของเจี้ยนเฉินอย่างลึกซึ้งขณะที่เขาเดินจากไป เฉพาะเมื่อเจี้ยนเฉินหายตัวไปจากสายตาของพวกเขา พวกเขาจึงมองหน้ากัน ราวกับว่าจิตใจของพวกเขาเชื่อมโยงกัน พวกเขาเดินไปในทิศทางของเจี้ยน
