เฉินพร้อม ๆ กันหลังจากนั้นเซียนราชาทุกคนที่รวมตัวกันที่นั่นก็ออกไป พวกเขารู้สึกเศร้าใจเพราะพวกเขาเพิ่งดูน้ำศักดิ์สิทธิ์ของโลกถูกพรากไป“แกต้องชดใช้ให้ชีวิตของกัส ! ” ทันใดนั้นเซียนราชาคนหนึ่งที่เหลือของเผ่าฮวงเต่าก็ตะโกนออกมา เขาพุ่งเข้าหาผู้อาวุโสสูงสุดที่บาดเจ็บสาหัสของเผ่าร้อยบาทาที่แขนขาด แต่เขาถูกเซียนราชาอีกคนห้ามไว้ พวกเขาทั้งสองเริ่มต่อสู้กันอีกครั้งหลันโม่ไม่ได้เข้าร่วมการต่อสู้ระหว่างสองเผ่า แต่เขากลับถอยห่างไปไกล ขณะนี้เขาหน้าซีดและขาของเขาก็สั่น“โอ้ เขาเป็นจอมยุทธ์ 16 ดาวจริง ๆ ด้วย ข้า – ข้าหาเรื่องจอมยุทธ์ 16 ดาว” หลันโม่รู้สึกกลัว เหงื่อเย็นไหลท่วมหน้าผากของเขา ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าเขาทำให้ใครโกรธจอมยุทธ์ 16 ดาวคือคนที่สามารถล้างเผ่าทั้งหมดของเขาได้อย่างง่ายดาย“โชคดีที่จอมยุทธ์ไม่ใช่คนใจแคบ” หลันโม่รู้สึกโชคดีขณะที่เขาคิดในใจ“นายน้อยหลันโม่ ดูเหมือนว่าข้าจะลืมเจ้าไปแล้ว” ในขณะนี้เสียงเย็นชาดังมาแต่ไกล หลันโม่สะดุ้งทันทีเมื่อเขาได้ยินเสียงคุ้นเคยที่น่าสะพรึงกลัว เขาหันหลังกลับมาด้วยความกลัวสิ่งที่เขาเห็นคือเจี้ยนเฉิน,โจวชูหุยนและคนอื่น ๆ พวกเขาหันหลังกลับมาและเดินไปหาเขา“ผู้อาวุโส..” ในขณะนี้หลันโม่ไม่กล้าจองหองอีกต่อไป ความเย่อหยิ่งที่เขาแสดงในเมืองศักดิ์สิทธิ์ได้หายไปนานแล้ว เขาต้องการที่จะขอโทษแต่เขาก็อดไม่ได้ที่จะสั่นสะเทือนภายใต้ประกายเย็นชาสายตาของเจี้ยนเฉิน เขา
