่งเกลื่อนเต็มพื้นดิน แต่เขาก็สามารถบอกได้ด้วยการมองเพียงแวบเดียวว่าพวกมันเสียชีวิตในการต่อสู้ที่โหดร้ายกับอีกฝ่ายหนึ่งและไม่ได้ถูกคนฆ่า ในเวลาเดียวกัน เขาเห็นว่าโชวชูหยุนและลุยจุนเป็นเซียนผู้คุมกฎ ดังนั้นเขาจึงไม่ได้ให้ความสำคัญกับพวกเขา ในไม่ช้าเขาก็เริ่มขจัดความกลัวและเดินเชิดหน้ามาไกล เขาหัวเราะเสียงดัง “ที่นี่มีน้ำศักดิ์สิทธิ์จริง ๆ ฮ่าฮ่าฮ่า มันวิเศษมาก ข้าใช้เวลาถึง 3 ปีในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ข้าเดินทางไปลึกมากแต่ข้ากลับไม่พบสิ่งใดเลย ข้ามาที่นี่ด้วยความอยากรู้หลังจากได้ยินเสียงคำรามของสัตว์ร้าย แต่ข้าไม่เคยคิดเลยว่าจะเจอน้ำ สวรรค์คงกำลังส่งยิ้มให้กับข้า”ชายคนนั้นเป็นชายวัยกลางคนที่มีร่างผอม เขามีรูปร่างหน้าตาธรรมดาและผิวของเขาเป็นสีน้ำเงินเข้ม เขาเป็นสมาชิกของเผ่าพันธุ์ทะเล ดูเหมือนว่าเขาจะยินดีแต่ก็แฝงไปด้วยความระมัดระวัง เขาจ้องมองไปรอบ ๆ อย่างสม่ำเสมอเพื่อป้องกันไม่ให้จอมยุทธ์คนอื่นโจมตีเขาโดยที่เขาไม่ทันตั้งตัว ในขณะเดียวกัน การปรากฏตัวของเขาก็แผ่กว้างออกไป มันเป็นการเตือนผู้คนที่ซ่อนอยู่รอบตัวเขาเขาสามารถบอกได้ทันทีว่าสัตว์ร้ายนั้นตายด้วยการต่อสู้กันเองด้วยประสบการณ์ของเขา มันเป็นไปไม่ได้ที่ นักผจญภัยคนอื่นจะก่อให้เกิดบาดแผลเช่นนี้“บ้าจริง เขาเป็นจอมยุทธ์ 15 ดาว” โชวชูหยุนเปล่งเสียงดัง ทั้งใบหน้าของเขาและลุยจุนก็ถมึงทึงทั้งคู่ เจี้ยนเฉินไม่ได้อยู่ที่นี่อีกต่อไปแล้วและเป็น
