ไปไม่ได้ที่พวกเขาจะกำจัดจอมยุทธ์ 15 ดาวเพียงลำพังชายวัยกลางคนเดินตรงมาหาพวกเขาทั้งสอง แรงกดดันมหาศาลที่มีต่อโชวชูหยุนและลุยจุนเหมือนภูเขา เขาเย้ยหยัน “เจ้าเป็นนักผจญภัยที่โชคดีมาก ข้าไม่คิดว่าเจ้าจะมาถึงที่นี่ก่อนข้า แต่มันโชคร้ายอย่างยิ่งที่ข้าก็ต้องการน้ำศักดิ์สิทธิ์ ถ้าเจ้าไม่อยากตายให้ทิ้งมันไว้ข้างหลังแล้วก็ถอยไปซะ อย่ามาหาว่าข้าไม่ให้โอกาสหนีล่ะ”ใบหน้าของโชวชูหยุนและลุยจุนต่างก็ค่อนข้างซีด ตอนนี้พวกเขาติดอยู่ในภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกซึ่งพวกเขาไม่สามารถทำอะไรได้เลย“ท่านนักรบ น้ำศักดิ์สิทธิ์นี้มีเจ้าของอยู่แล้ว เจ้าของเป็นจอมยุทธ์ 16 ดาว เขาเป็นคนที่สามารถเทียบเคียงกับผู้อาวุโสประจำศาลาได้ ท่านแน่ใจหรือว่าต้องการขโมยจากเขา ? ” โชวชูหยุนป้องมือ ตอนนี้เขาทำได้เพียงหวังว่าจะยับยั้งชายวัยกลางคนด้วยการพูดถึงเจี้ยนเฉินใบหน้าของชายนั้นแข็งทื่อเมื่อเขาได้ยิน แต่เขาก็เปลี่ยนสีหน้าในทันที เขาจ้องโชวชูหยุนอย่างเหยียดหยามและพูดเยาะเย้ยว่า “ผู้เชี่ยวชาญชั้นยอดที่สามารถเทียบเคียงกับจอมยุทธ์ 16 ดาวอย่างนั้นหรือ ? ฮ่าฮ่าฮ่า เจ้าคิดว่าข้าเป็นคนที่ถูกหลอกได้ง่ายขนาดนั้นเลยหรือ ? หยุดพูดพล่ามได้แล้ว ไม่อย่างนั้นข้าจะตัดหัวพวกเจ้าให้หมด”“ท่านนักรบ ทุกสิ่งที่ข้าพูดเป็นเรื่องจริง สัตว์ที่นี่ถูกฆ่าโดยลิงยักษ์สองตัว จอมยุทธ์ผู้นั้นล่อลิงให้ออกไปและก่อนที่เขาจะไปเขาก็สั่งให้เราเก็บน้ำไว้ให้เขา หากท
