พื่อข่มพลังบรรพกาลในหัวของมันตามสัญชาตญาณ มันเหวี่ยงหางของมันที่ส่งเสียงหวดไปในอากาศ ในขณะที่มันพุ่งมาที่เจี้ยนเฉินเหมือนภาพพร่ามัว
เจี้ยนเฉินกำลังฟื้นฟูตัวเอง แต่เขาก็ระวังตัวอยู่ เกือบจะทันทีในตอนที่หางพุ่งมา เขาก็เคลื่อนไหว เขาใช้ทักษะมายาพริบตา แล้วเขาก็ออกจากที่ที่เขายืนอยู่ในทันที และเหลือทิ้งไว้เพียงภาพติดตา เขาพุ่งไปที่มังกรอสรพิษด้านหน้าอย่างไม่เกรงกลัว
ตู้ม !
หางโจมตีไปตรงพื้นที่เจี้ยนเฉินยืนอยู่ก่อนหน้านี้ด้วยพลังที่รุนแรง และทำให้เกิดเสียงระเบิดแสบหูขึ้นมาทันที ทั่วทั้งเทือกเขาสั่นไหวและภูเขาเล็ก ๆ หลายลูกก็พังทลายลงมาจากแรงสั่นสะเทือน
ในขณะที่เจี้ยนเฉินเข้าใกล้มังกรอสรพิษ เขาก็กระโจนเพื่อต้องการที่จะกระโดดไปที่หัวของมันอีกครั้งเพื่อที่จะโจมตีที่จุดตาย
มังกรอสรพิษคำรามอย่างดุร้าย มันไม่ได้มีความฉลาดแต่มันก็เคยโดนแบบนี้มาแล้ว เห็นได้ชัดว่ามันเรียนรู้และรู้ว่ามันจะให้เจี้ยนเฉินขึ้นมาบนหัวของมันไม่ได้ มันเหวี่ยงหัวไปอีกด้านทันทีและพ่นควันสีม่วงออกมาในเวลาเดียวกัน และอาบเจี้ยนเฉินไปด้วยทะเลเพลิง
เพลิงสีม่วงนั้นน่ากลัวมาก มันเต็มไปทั่วทั้งท้องฟ้า มันเผาไหม้แม้กระทั่งอากาศ หินบางก้อนบนพื้นยังกลายเป็นลาวาเพลิงสีแดง
เจี้ยนเฉินอยู่กลางอากาศในตอนนี้ ดังนั้นเขาจึงหลบเพลิงไม่ได้ เขาถูกปกคลุมไปด้วยเปลวเพลิงสีม่วงและอุณหภูมิของมันนั้นก็น่ากลัวมากที่แม้แต่ร่างบรรพกาลของของเขาก็ยังไม่เ
