รุนแรงไปหน่อยหรือ ? ” หนึ่งในชายชราพูดออกมาเสียงทุ้ม“คนแบบนั้นสมควรโดนแล้ว พวกเขาอยู่ไปก็รกโลก” เจี้ยนเฉินพูด ก่อนที่จะเดินอย่างมั่นใจไปที่ชายชราทั้งสี่คนสายตาของชายชราเป็นประกายในขณะที่พวกเขาเกร็งกล้ามเนื้อ พลังงานปริมาณมหาศาลไหลอย่างรุนแรงในร่างของพวกเขา พวกเขากำลังเตรียมพร้อมที่จะต่อสู้อย่างไรก็ตาม เจี้ยนเฉินก็ไม่ได้เดินไปที่พวกเขา เขาเดินอย่างสงบไประหว่างชายชราทั้งสี่อย่างใจเย็นและไปถึงที่ข้าง ๆ ชายวัยกลางคนทั้งสองที่นอนจมกองเลือดของตัวเองอยู่ เขาเตะทั้งสองคนไปที่ที่โชวชูหยุนและคนอื่น ๆ อยู่แล้วพูด “โยนทั้งสองคนนั้นออกไปจากถ้ำ”“ตกลง ! ” โชวชูหยุนตอบรับทันที เขาไม่ลังเลและคว้าเอาศพของทั้งสองคนนั้นและเอาออกไปข้างนอก“ท่านช่างหยิ่งยโสยิ่งนัก ท่านต้องเข้าใจนะว่ามีจอมยุทธอยู่นับไม่ถ้วนบนโลกใบนี้ และมีคนที่แข็งแกร่งกว่าเสมอ เจ้าไม่ได้ไร้เทียมทาน” หนึ่งในชายชราพูออกมาด้วยเสียงแหบแห้ง ท่าทีของเขาน่ากลัวมาก ทั้งสี่ไม่ได้ยับยั้งเจี้ยนเฉิน พวกเขาทั้งหมดกลัวเจี้ยนเฉิน“จริงที่ข้าไม่ได้ไร้เทียมทาน แต่แค่ข้าก็พอที่จะจัดการพวกเจ้าทั้งหมดแล้ว” เจี้ยนเฉินมองผ่านไปที่ชายชราทั้งสี่ และบางทีเขาอาจจะตั้งใจมองด้วยสายตาที่เป็นประกายข่มขู่“ท่านต้องการที่จะไล่พวกเราทั้งสี่ออกไปด้วยอย่างนั้นหรือ ? ” ท่าทางของชายชราทั้งสี่น่ากลัวมาก อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็ยังคงนั่งอยู่รอบกองไฟ“ไม่จำเป็น ข้าไม่ใช่คนไร้เหตุผล
