ตราบใดที่พวกเจ้าไม่มาหาเรื่องข้า ข้าจะไม่ไปหาเรื่องพวกเจ้าเหมือนกัน” เจี้ยนเฉินตอบกลับก่อนที่จะนั่งลงที่หิน เขาหลับตาเพื่อพักผ่อนชายชราทั้งสี่จ้องไปที่เจี้ยนเฉินสักพัก พวกเขาไม่ได้พูดอะไร และจากนั้นพวกเขาก็หลับตาลงเช่นกัน พวกเขาไม่ได้สนใจคนอื่น ๆ ที่อยู่ในถ้ำเลยหลังจากที่จัดการกับศพทั้งสองแล้ว โชวชูหยุนและลุยจุนก็นำกลุ่มนักผจญภัยฟ้าครามอ้อมรอบชายชราทั้งสี่อย่างระมัดระวัง พวกเขาไปถึงที่ด้านหลังของเจี้ยนเฉินและดึงเอายาฟื้นฟูออกมาจากแหวนมิติของพวกเขา พวกเขาเคลื่อนไหวอย่างเบามาก เพราะกลัวว่าจะไปรบกวนชายชราพวกเขารู้ว่าชายชรานั้นทรงพลังมากและไม่ใช่คนที่พวกเขาสามารถจัดการได้ นี่เป็นเพราะว่าพลังแห่งการมีอยู่ที่ทรงพลังที่เปล่งรัศมีออกมาจากพวกเขาทั้งสี่ที่ทำให้พวกเขารู้สึกกลัว ถ้าเจี้ยนเฉินไม่อยู่ตรงนี้ พวกเขาก็คงไม่มีสิทธิ์ที่จะเข้ามาในถ้ำฝนตกลงมาต่อเนื่องสามวันก่อนที่จะหยุด ดังนั้นกลุ่มของเจี้ยนเฉินอยู่ในถ้ำสามวัน ในระหว่างเวลานั้น เจี้ยนเฉินก็ทำความเข้าใจในทักษะมายาพริบตาและคำทำนายสุดยอดต่อ เขาได้เข้าใจในทักษะมายาพริบตามากขึ้น แต่เขายังอยู่ในระดับเดิม ส่วนทักษะคำทำนายสุดยอด เขาไม่ได้ก้าวหน้าเลยสามวันต่อมา เจี้ยนเฉินและนักผจญภัยฟ้าครามก็ออกจากถ้ำ ชายชราทั้งสี่ก็เลือกที่จะออกไปมาในเวลาเดียวกัน พวกเขาไม่ได้พูดอะไรกับเจี้ยนเฉินและไปคนละทิศทางแยกจากเจี้ยนเฉินหลังจากที่เดินทางไปได้ไม่นาน ก็มีเส