้วยความแข็งแกร่งของเจ้า เจ้าควรจะให้ข้าช่วยพาเจ้าไป” เจี้ยนเฉินตอบกลับ หลังจากนั้น เขาก็โบกมือธรรมดาในอากาศ และพลังที่มองไม่เห็นก็ล้อมรอบโชวหลินและเซียนสวรรค์คนอื่น ๆ อีก 7 คนเอาไว้ หลังจากนั้นเขาก็คว้าโชวชูหยุนและลุยจุนด้วยมือของเขาเอาไว้ เขาใช้ทักษะมายาพริบตาและหายไปเหมือนภาพพร่ามัว เขาพุ่งไปไกลเหมือนแสงอย่างเร็วมากเจี้ยนเฉินไม่ต้องการที่จะใช้วัตถุเซียนที่นี่ อาณาจักรศักดิ์สิทธิ์นั้นอันตราย แต่มันก็ไม่สามารถทำอะไรพวกเขาได้ถ้าพวกเขาระมัดระวังตัว นี่เป็นเหตุผลที่เขาต้องการจะผ่านสถานที่นี้ไปโดยใช้เพียงความแข็งแกร่งของเขาเท่านั้นทักษะมายาพริบตานั้นเป็นทักษะการเคลื่อนที่ที่ลึกลับและลึกซึ้ง มันเป็นวิชาที่เจี้ยนเฉินใช้บ่อย ๆ กลังจากที่เขาใช้มันบ่อยครั้งอย่างต่อเนื่องและเข้าใจมันมาหลายปี ความเข้าใจในทักษะมายาพริบตาของเจี้ยนเฉินก็ขยายมากขึ้นกว่าแต่ก่อนมาก ความเร็วของเขานั้นเร็วกว่าเดิมหลายเท่าครืน !เสียงฟ้าแลบที่ดังขึ้นมาอย่างต่อเนื่องดังสนั่น มันขยายออกไปหลายพันเมตร และเต็มไปด้วยแสงแสบตา พลังของมันน่าตกใจมากเจี้ยนเฉินพุ่งผ่านที่ราบไปพร้อมกับโชวชูหยุนและคนอื่น ๆ อย่างระมัดระวังและคอยระวังสายฟ้าไม่มีใครรู้ว่าสายฟ้าจะผ่าลงมาตอนไหน ดังนั้นพวกเขาจึงเฉียดโดนผ่าไปหลายครั้ง พวกเขาเคลื่อนที่ไปเหมือนว่าพวกเขาลอดผ่านสายฟ้าไป ซึ่งมันทำให้เซียนสวรรค์หน้าซีดไปด้วยความกลัวฝนเม็ดใหญ่ร่วงลงมาจากท้องฟ้า ฝ
