นนี้ไม่ใช่ฝนธรรมดา มันผ่านพลังงานป้องกันทุกรูปแบบและกัดกร่อนทุกสิ่ง ถ้ามันตกลงมาบนคน มันสามารถกัดจนเป็นรูได้ในตอนนี้ ทุกคนดึงเอาโล่ใหญ่หนาหนึ่งนิ้วออกมาจากแหวนมิติ และถือมันไว้บนหัวเพื่อไม่ให้ฝนตกลงบนตัวพวกเขา โล่หนาหดตัวลงอย่างเห็นได้ชัด เหล็กเสริมแกร่งถูกกัดกร่อนไปด้วยฝน และโล่ก็กำลังจะหายไปในไม่ช้า“ฝนกำลังตกหนักขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อมันกลายเป็นพายุ โล่ของพวกเราจะละลายหายไปทันที” โชวชูหยุนพูดด้วยเสียงแหบแห้ง โล่ของพวกเขาแค่ป้องกันพวกเขาได้ในตอนนี้ และมันไม่พอที่จะทำให้พวกเขาผ่าพายุไปได้เจี้ยนเฉินยังเงียบอยู่และใช้ทักษะมายาพริบตาจนถึงขีดสุด เขาไปอย่างเร็วที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้ และในที่สุดเขาก็เห็นเทือกเขาในสายตาหลังจากผ่านที่ราบไปฝนตกหนักขึ้นเรื่อย ๆ และพวกกับเสียงฟ้าร้องอื้ออึง ท้องฟ้าหมองลง และโล่บนหัวของโชวชูหยุนก็ละลายเร็วขึ้นเรื่อย ๆ ทุกคนใช้โล่อันที่สามแล้วโฮก ! โฮก !เสียงสัตว์หอนมาแต่ไกล มีสัตว์ดุร้ายสองตัวที่เปล่งรัศมีกล้าหาญอยู่ในขณะที่พวกมันก็ฝ่าฝนพุ่งมาที่เจี้ยนเฉิน ฝนพิเศษนี้ทำอะไรพวกมันไม่ได้เลยอย่างไรก็ตาม ความเร็วของเจี้ยนฉินนั้นเร็วกว่าสัตว์ดุร้ายที่ไม่มีสติสัมปะชัญญะอย่างเทียบไม่ติด เขาผ่านพวกมันไปอย่างรวดเร็วเสียงโหยหวนเจ็บปวดดังขึ้นมา โล่ที่อยู่เหนือหัวของหลีจินละลายไปหมดแล้ว ฝนบางส่วนตกลงมาที่เขาและกัดกร่อนเสื้อผ้าของเขาทันที รูขนาดเท่านิ้วหลายรูกำลังเผาไหม้บนตัวเ
