าพริบตานั้นเป็นทักษะการเคลื่อนที่ที่ลึกลับและลึกซึ้ง มันเป็นวิชาที่เจี้ยนเฉินใช้บ่อย ๆ กลังจากที่เขาใช้มันบ่อยครั้งอย่างต่อเนื่องและเข้าใจมันมาหลายปี ความเข้าใจในทักษะมายาพริบตาของเจี้ยนเฉินก็ขยายมากขึ้นกว่าแต่ก่อนมาก ความเร็วของเขานั้นเร็วกว่าเดิมหลายเท่า
ครืน !
เสียงฟ้าแลบที่ดังขึ้นมาอย่างต่อเนื่องดังสนั่น มันขยายออกไปหลายพันเมตร และเต็มไปด้วยแสงแสบตา พลังของมันน่าตกใจมาก
เจี้ยนเฉินพุ่งผ่านที่ราบไปพร้อมกับโชวชูหยุนและคนอื่น ๆ อย่างระมัดระวังและคอยระวังสายฟ้าไม่มีใครรู้ว่าสายฟ้าจะผ่าลงมาตอนไหน ดังนั้นพวกเขาจึงเฉียดโดนผ่าไปหลายครั้ง พวกเขาเคลื่อนที่ไปเหมือนว่าพวกเขาลอดผ่านสายฟ้าไป ซึ่งมันทำให้เซียนสวรรค์หน้าซีดไปด้วยความกลัว
ฝนเม็ดใหญ่ร่วงลงมาจากท้องฟ้า ฝนนี้ไม่ใช่ฝนธรรมดา มันผ่านพลังงานป้องกันทุกรูปแบบและกัดกร่อนทุกสิ่ง ถ้ามันตกลงมาบนคน มันสามารถกัดจนเป็นรูได้
ในตอนนี้ ทุกคนดึงเอาโล่ใหญ่หนาหนึ่งนิ้วออกมาจากแหวนมิติ และถือมันไว้บนหัวเพื่อไม่ให้ฝนตกลงบนตัวพวกเขา โล่หนาหดตัวลงอย่างเห็นได้ชัด เหล็กเสริมแกร่งถูกกัดกร่อนไปด้วยฝน และโล่ก็กำลังจะหายไปในไม่ช้า
“ฝนกำลังตกหนักขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อมันกลายเป็นพายุ โล่ของพวกเราจะละลายหายไปทันที” โชวชูหยุนพูดด้วยเสียงแหบแห้ง โล่ของพวกเขาแค่ป้องกันพวกเขาได้ในตอนนี้ และมันไม่พอที่จะทำให้พวกเขาผ่าพายุไปได้
เจี้ยนเฉินยังเงียบอยู่และใช้ทักษะมายาพริบตาจน
