้น ข้าต้องขอขอบคุณในความมีน้ำใจและปฏิเสธข้อเสนอของท่าน”
“โชวชูหยุน ข้าไม่เคยเอ่ยปากเชิญกลุ่มนักผจญภัยมาก่อน เจ้าเป็นกลุ่มแรก แต่ข้าไม่คิดว่าเจ้าจะปฏิเสธน้ำใจของข้า เจ้าดูถูกข้างั้นหรือ ? ” น้ำเสียงของหลันโม่กลายเป็นเย็นชาขึ้นมา
โชวชูหยุนยังคงยิ้ม “คุณชายหลันโม่เข้าใจผิดแล้ว ข้าไม่มีความตั้งใจที่จะดูถูกท่านเลย พวกเราแค่เคยเคลื่อนไหวกันเองเท่านั้น”
ยามรักษาการในชุดเกราะเดินมาจากด้านหลังของหลันโม่ เขาจ้องเขม็งไปที่โชวชูหยุน “มันเป็นเกียรติสำหรับเจ้าที่คุณชายหลันโม่มาเชิญเจ้า ดังนั้นอย่าเลือกผิดล่ะ เจ้าต้องเข้าร่วมกับพวกเรา หรือไม่งั้นเจ้าก็จะไม่ได้ออกไปจากโรงเตี้ยมในวันนี้”
บรรยากาศในโรงเตี้ยมเกิดความวิตกกังวลขึ้นมาทันทีเพราะสิ่งที่ยามรักษาการพูด คนที่นั่นหยุดสิ่งที่กำลังทำและหันไปทางหลันโม่และนักผจญภัยฟ้าคราม
คนของนักผจญภัยฟ้าครามทั้งหมดหน้าซีด มีเพียงชายชรา 2 คนเท่านั้นที่ยังสงบอยู่เหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ใบหน้าของโชวชูหยุนหมองลง ในเมื่อสถานการณ์มาจนถึงจุดนี้แล้ว เขาก็คงต้องอ่อนน้อมก่อนถ้าเขาจะพยายามเอาออกมาจากจุดนี้ให้ได้ เขาพูดอย่างเย็นชา “คุณชายหลันโม่ กลุ่มของข้าอาจจะอ่อนแอกว่าเผ่าของเจ้ามาก แต่พวกเราก็ไม่ได้กลัวเจ้า ถ้าเจ้าต้องการที่จะใช้กำลังบังคับ พวกเราก็มาดูกันว่าใครจะไม่ได้ออกไปจากโรงเตี้ยมในวันนี้”
หลันโม่แค่นเสียงเย็นชาไปที่ชายชราทั้งสอง เขาพูด “โชวชูหยุน เจ้าคิดจริง
