นจะเป็นเรื่องใหญ่อย่างนั้นเชียวหรือถึงข้าจะต้องเสี่ยงชีวิตของข้า ? ” เจี้ยนเฉินกำหมัดและแน่วแน่“ข้าจะไปกับเจ้า ข้าอยากจะเห็นว่ารังมรณะที่เต็มไปด้วยวิญญาณแค้นนี้ ฮ่าอ่า ข้าก็อยู่มาหลายปีแล้ว แต่ข้ายังไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน” เฮยยู่หัวเราะหลังจากนั้น เจี้ยนเฉินก็เข้าไปในมิติวัตถุเซียนและไปหารุยจินและหงเหลียน เขาบอกทุกอย่างที่เทพเจ้าแห่งท้องทะเลพูดโดยไม่ได้ปิดบังข้อมูลใดเอาไว้“ข้าไม่คิดเลยจริงจริงว่าจะมีของศักดิ์สิทธิ์เช่นผลไม้เซียนที่สามารถเอาโชคมาจากธรรมชาติได้ โมเทียนหยุนนั้นช่างมีทักษะจริง ๆ ” รุยจินและหงเหลียนตกตะลึงเช่นกันเมื่อพวกเขาได้รู้เรื่องเกี่ยวกับผลไม้เซียน ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ
เจี้ยนเฉินสูดลมหายใจเข้าลึกและไม่สนใจกับเรื่องปัญหาวุ่นวาย เขาแค่หวังว่าเขาจะมีพลังที่จะหยุดทั้งสองถ้าสถานการณ์แบบนั้นเกิดขึ้น
เขาไม่ถามเถี่ยต้าถึงอนาคต โลกยังอยู่อยู่สภาวะสงบ ดังนั้นจึงไม่มีใครตัดสินใจว่าพวกเขาจะทำอะไรในอนาคต เรื่องที่ให้สัญญาไว้ในวันนี้จู่ ๆ อาจจะเปลี่ยนไปก็ได้ในวันถัดไป
เจี้ยนเฉินยืนอยู่ที่จุดต่ำของยอดเขา ในขณะที่เขาจ้องไปที่ทิศทางของหลุมดาราสักพัก เขาถอนหายใจ “พวกเรากลับกันเถอะ”
เนื่องด้วยลักษณะนิสัยของเถี่ยต้า เขาจึงไม่ทันได้สังเกตเห็นถึงความกังวลที่ปรากฏอยู่บนใบหน้าของเจี้ยนเฉิน เขาพูดและหัวเราะอย่างตื่นเต้นกับเจี้ยนเฉินในขณะที่พวกเขาออกไป
“เจี้ยนเฉิน คว
