กับเขามากนัก“ท่านพ่อ ท่านแม่ ท่านปู่ ทำไมพวกท่านถึงได้มาอยู่ที่นี่ล่ะ ? ” ทันใดนั้นเอง เจี้ยนเฉินก็ได้ยินเสียงของเถี่ยต้า เห็นได้ชัดว่า เถี่ยต้านั้นตกอยู่ในภาพลวงอยู่ แม้ว่าจะมีคำเตือนจากเจี้ยนเฉินแล้ว แต่ภาพหลอนนั้นก็เหมือนจริงเกินไป มันเกือบจะเป็นไปไม่ได้ที่จะแยกความจริงกับเรื่องลวง ซึ่งทำให้ผู้คนหลงไปกับภาพลวงได้อย่างง่ายดายหัวใจของเจี้ยนเฉินบีบรัด ในตอนที่เขาดึงแขนเถี่ยต้าและรีบออกไปจากอาณาเขตหมอก รอยรูปขวานศึกที่อยู่ที่หว่างคิ้วของเถี่ยต้าก็เริ่มเปล่งแสงสีทองจาง ๆ ออกมา ทันนั้นเอง จิตต่อสู้ที่ทรงพลังมากก็เริ่มเปล่งรัศมีออกมา ทำลายภาพลวง และทำให้หมอกสั่นไหวอย่างรุนแรง“มันคือภาพลวงตา ภาพหลอนพวกนี้นั้นทรงพลังมาก ข้าคิดว่ามันเป็นเรื่องจริงก่อนหน้านี้” เถี่ยต้าถอนหายใจด้วยความตกตะลึงพวกเขาทั้งสามผ่านอาณาเขตหมอกมาอย่างรวดเร็ว พวกเขาบินต่ำ ไม่สูงเกินสิบเมตร ในขณะที่พวกเขามุ่งหน้าไปที่กึ่งกลางเกาะ เจี้ยนเฉินและเถี่ยต้าก็ฉีกซากศพมีชีวิตทั้งหมดที่พวกเขาผ่านไปเป็นชิ้น ๆในตอนที่เจี้ยนเฉินมาที่นี่พร้อมกับหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ครั้งแรก พวกเขากลัวศพมีชีวิตพวกนี้มาก พวกเขาอ้อมหลบพวกนี้และไม่ต้องการที่จะให้พวกมันรู้ตัวง่าย ๆ อย่างไรก็ตาม ในตอนนี้พวกศพมีชีวิตพวกนี้ก็ทำอะไรเจี้ยนเฉินไม่ได้แล้ว แม้แต่ศพมีชีวิตที่เป็นเซียนราชาก็อ่อนแอเหมือนมดปลวกต่อหน้าเจี้ยนเฉินเจี้ยนเฉิน เถี่ยต้า และเฮยยู่
