ที่เขาจะได้พบจะยุ่งเหยิงขนาดนี้ ไม่เพิ่งแต่ดาบพิษจะถูกกำจัดไป แต่ส่วนหนึ่งของวิญญาณและความเข้าใจในความลึกลับของธรรมชาติของเขายังคงอยู่ในหัวของไป๋เต๋า ซึ่งมันมีประโยชน์กับเขาอย่างมากไป๋เต๋าพูดอย่างเฉยเมย แต่ไป๋หยุนเทียนก็ยังคงสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดที่ไป๋เต๋าอดทนมาตลอดหลายปีนี้ น้ำตาไหลไปบนใบหน้าของนางอย่างต่อเนื่องในขณะที่นางสะอื้น “พี่ชายข้า เจ้าคงลำบากมากในหลายปีที่ผ่านมานี้ เจ้าทำเพื่อตระกูลไป๋มากมายเหลือเกิน”“ไม่หรอก ข้าไม่ได้ทำอะไรมาก คนที่ทำไปมากคือเซียงเทียน เขาทำลายล้างหอยามะที่กวาดล้างตระกูลของเราไปในตอนนั้น ดังนั้น การล้างแค้นก็สิ้นสุดสักที” ไป๋เต๋าอธิบายอย่างเคร่งเครียด เขาเข้าใจดีว่า เขาอาจจะต้องตายไปแล้วในตอนนี้ถ้าไม่ใช่เพราะหลานของเขาหลังจากนั้น ไป๋หยุนเทียนก็บอกไป๋เต๋าว่า บรรพชนของพวกเขา ไป๋ไฮนั้นสบายดี ซึ่งทำให้ไป๋เต๋าดีใจมากในระหว่างคืนนั้น เจี้ยนเฉินก็กลับไปที่ห้องของเขาพร้อมแหวนมิติที่ได้มาจากเซียนผู้คุมกฎห้าคน เขาใช้เวลา 2 ชั่วยามเพื่อตรงดูแหวนมิติเป็นพันด้านใน เขาเจอเหรียญม่วงและแกนอสูรต่าง ๆ นับไม่ถ้วน มีแกนอสูรระดับ 7 หลายสิบชิ้นและยังมีแม้แต่แกนอสูรระดับ 8 อยู่ 1 ชิ้นแกนอสูรระดับ 8 จะได้มาหลังจากที่มีสัตว์อสูรระดับเท่าเซียนราชาตายไปเท่านั้น เจี้ยนเฉินพบมันในแหวนมิติของผู้อาวุโสเงาและจากยามะคนก่อน มีเพียงจอมยุทธระดับพวกเขาเท่านั้นที่สามารถเอาแกนอสูรระดับสูงแบ