บนั้นมาได้เจี้ยนเฉินยังพบแม้แต่หินวิญญาณจากสวรรค์จำนวนมากในแหวนมิติของนักฆ่าคนอื่น เห็นได้ชัดว่า หินนี้ไม่ได้มีค่าสำหรับพวกเขา นักฆ่าระดับสูงทุกคนของหอยามะมีหินชิ้นเล็ก ๆ ที่สลักเป็นรูปร่างเฉพาะเพื่อใช้เป็นเหรียญยืนยันตัวตนเจี้ยนเฉินเก็บหินวิญญาณจากสวรรค์และแกนอสูรระดับ 7 และ 8 เข้าไป เขาไม่แม้แต่มองไปที่เหรียญม่วงเลย เขาวางแผนที่จะให้มันทั้งหมดกับไป๋เหลียนในครั้งต่อไปที่เขาไปที่เมืองอัคนี“และเมื่อคิดไปถึงตอนนั้น ข้าพยายามอย่างสุดความสามารถโดยไม่สนใจตัวเอง และชีวิตอยู่บนเส้นด้ายเพื่อที่จะเอาเหรียญม่วงและแกนสัตว์อสูรระดับต่ำมา ในตอนนี้ของเหล่านั้นมันช่างไร้ค่าสำหรับข้า” เจี้ยนเฉินยิ้มอย่างเฉิดฉาย ในขณะที่เขาจ้องไปที่แหวนมิติทั้งหมดที่อยู่บนพื้น เขาหัวเราะขึ้นมากับตัวเองทันที ในขณะที่เขาคิดถึงวันเก่าเก่าที่เขาสู้เพื่อเอาชีวิตรอดอย่างไม่รู้ตัวสักพักต่อมา เจี้ยนเฉินก็ตั้งสติ เขาเก็บแหวนมิติทั้งหมดจากหอยามะเอาไว้ในแหวนมิติวงเดียวที่เก็บเอาไว้ก่อนหน้านี้แล้วออกจากห้องไป เขาจ้องไปที่ท้องฟ้ามืดสนิท ในขณะที่เขาก็กระโจนขึ้นไปจากพื้นทันที เขาพุ่งออกไปที่อวกาศพร้อมกับสายลมแรงและเขาก็หายไปในพริบตาโถงศักดิ์สิทธิ์ใหญ่สีขาวเงินลอยอยู่เหนือทวีปเทียนหยวนในอวกาศ มันอยู่เหนืออาณาจักรเกอซุนพอดี แสงจันทร์สว่างและแจ่มจ้าส่องออกมารอบ ๆ โถงศักดิ์สิทธิ์ โถงกำลังดูดซับพลังแสงจันทร์เจี้ยนเฉินพุ่งออกไปที่อวกาศ
