ว้ ในขณะที่ใจของเขานั้นปั่นป่วน
“เป็นไปไม่ได้ เจ้าหนู หลานของเจ้าจะแก่ไปกว่าเจ้าได้ไง และเจ้ายังอายุไม่ถึงร้อยปีเลย เจ้าจะไปมีหลานที่ทรงพลังแบบนี้ได้ยังไง ? ไป๋เต๋า เจ้าคิดว่าข้าเป็นเด็กที่เจ้าจะหลอกได้อย่างนั้นหรือ ? ” ดาบพิษคิดออกมาเสียงดัง แต่เขาไม่มั่นใจในสิ่งที่เขาคิดเลย การที่เจี้ยนเฉินเรียกเขาว่าท่านลุงนั้นเป็นหลักฐานอย่างดี
เจี้ยนเฉินมาถึงที่ข้าง ๆ ดาบพิษ เขาจ้องไปที่ดาบพิษที่เคารพด้วยความตกใจ และในตอนที่เขากำลังจะพูด เขาก็ดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงบางอย่าง ท่าทางของเขาเปลี่ยนไป ในขณะที่ตาของเขานั้นหรี่เล็กลงทันที เขาตะโกนออกมา “เจ้าไม่ใช่ท่านลุงของข้า ! เจ้าเป็นใครกัน ? “
ร่างของดาบพิษที่เคารพกระตุกและเขาก็ไม่สบายใจ อย่างไรก็ตาม มันก็สายไปแล้วที่เขาจะชดเชยอะไรได้กับสิ่งที่เขาทำลงไป ดังนั้นเขาจึงพูดออกมาอย่างหน้าไม่อาย “หลาน ข้าเป็นลุงของเจ้าไง เจ้าจำลุงไป๋เต๋าไม่ได้แล้วอย่างนั้นหรือ ? “
เจี้ยนเฉินจ้องเขม็งไปที่เขา ก่อนที่จะชี้ไปที่ยุทธภัณฑ์จักรพรรดิในมือของดาบพิษที่เคารพที่เปล่งประกายไปด้วยพลังแห่งการทำลายล้าง เขาคะโกนออกมา “เจ้ายังจะโกหกอีกงั้นหรือ ? บอกมา ว่าเจ้าเป็นใคร ? ” จิตสังหารหนาแน่นหลั่งไหลออกมาจากเจี้ยนเฉิน
หัวใจของดาบพิษที่เคารพสั่นไหวในตอนที่เขาเห็นว่าเจี้ยนเฉินนั้นไม่หลงกลของเขา
รุยจินและหงเหลียนมาถึงที่ข้าง ๆ เจี้ยนเฉิน สายตาของพวกเขาเป็นประกายในขณะที่เขาจ้องเขม
