วนเซียวและเจียงหยาง ซู เซียวเดินเข้ามาจากด้านนอก พวกเขาพูดกับเจี้ยนเฉินเจียงหยาง ชิง หยุนลังเล เขาพูดในตอนท้าย “เซียงเทียน เมื่อเจ้ามีเรื่องต้องทำ เจ้าควรจะไป แต่พวกเราหวังว่าเจ้าจะทิ้งพยัคฆ์ปีกเทวะไว้ที่ตระกูล พวกเราจะใช้ทุกอย่างที่พวกเรามีในการเลี้ยงดูมันและจัดพื้นที่ที่ใหญ่กว่านี้ให้มัน”ท่าทางของเจี้ยนเฉินเปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาไม่คิดว่าตระกูลเจียงหยางตะยังคิดถึงเรื่องพยัคฆ์ปีกเทวะและพยายามที่จะเอามันไปในตอนนี้อีก“ข้าขอบคุณแทนเสี่ยวไป๋ด้วย ผู้อาวุโสชิงหยุน อย่างไรตาม เสี่ยวไป๋ไม่ต้องการความช่วยเหลือใดใดในตอนนี้” เจี้ยนเฉินปฏิเสธอย่างไม่ลังเล ตระกูลเจียงหยางมีอยู่มาเป็นล้านปี พวกเขามีทักษะลับโบราณนับไม่ถ้วน ดังนั้นเขาจึงกังวลว่าพวกเขาจะใช้หนึ่งในวิชานั้นเพื่อควบคุมเสี่ยวไป๋หรือทำอันตรายกับเสี่ยวไป๋ถ้าเขาทิ้งมันไว้ที่นี่
..
เจี้ยนเฉินได้ทราบอย่างรวดเร็วเกี่ยวกับเรื่องที่ผนึกของหวงหลวนถูกเอาออกไป เขาหยุดทำความเข้าใจทักษะคำทำนายสุดยอดทันทีเพื่อที่จะไปพบนางทักษะคำทำนายสุดยอดนั้นลึกซึ้งจริง ๆ แม้ว่าเจี้ยนเฉินจะเข้าไปสู่สภาพที่มหัศจรรย์ แต่เขาก็ยังไม่เข้าใจทักษะนั้นอยู่ดี อย่างไรก็ตาม เขาก็เข้าใจกฎบางอย่างของทักษะบ้างหวงหลวนยิ้มหวานให้เจี้ยนเฉินที่โถง “เจี้ยนเฉิน ทักษะลับโบราณที่ฝังอยู่ในวิญญาณของข้าได้ถูกเอาออกไปแล้ว”เจี้ยนเฉินยินดีและขอบคุณเจียงหยาง ชิง หยุนอย่างซาบซึ้ง หลังจากที่พูดคุ
